Wie is dan dat Hollandse meisje?……………. even voorstellen.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Nou ja, ok, dat ”meisje” moet ik, geloof ik zo langzamerhand ietsje nuanceren  …… ;-)

Ik ben Inge en ben 50 jaar geleden geboren in een mooi dorpje in Drenthe.
In september 2006, dus alweer bijna 16 jaar geleden, ben ik met mijn gezin verhuisd naar een prachtig, tussen de bossen gelegen, piepklein  boerendorpje in het Emsland, Niedersachsen, Deutschland.

Samen met mijn man, 2 kids, zoon van 22 en dochter van 20 en oja …… niet te vergeten onze nieuwe aanwinst (mixie) Floki, een heel vrolijk hondje, maar flinke “dikkop” die we sinds half maart hebben.
Dan hebben we nog twee katers die ons 5 jaar geleden aan zijn komen lopen en onze beide majeseiten, kleine Saar, die vorige zomer ineens, ziek en vermagerd,  voor onze deur lag en die wij natúúrlijk ook in ons gezin opgenomen hebben en last but nog least, kleine pussycat Beau, die ons begin maart is aan komen lopen……….. hier blijft het (voorlopig) ook wel bij.
Tezamen vormen wij een, in mijn ogen, redelijk “doorsnee” Hollands gezin.

Mijn man rijdt doordeweeks met zijn truck en Silo door heel Europa als “Einzelkämpfer” en ik ben de eerste paar jaren dat we hier woonden fulltime “integratie-huismoeder” geweest.
Daarna heb ik een aantal jaren thuiswerk gedaan voor een aantal webshops in Nederland en Duitsland ,wat trouwens een heerlijke tijd was.
Vanuit huis werken is heel fijn en ik vond het jammer dat dat toen ophield, maar ja, je kunt niet alles hebben he hahaha.

Ik werk inmiddels 10 jaar als gediplomeerd Versicherungsfachfrau bij de plaatselijke verzekeringsman van de LVM op kantoor , wat, behalve dat het heel erg leuk werk is, vooral ook héél erg goed was voor mijn kennis van de Duitse taal………………… ennn “gelukkig heb ik nu meer verstand van verzekeringen”!!

Daarnaast heb ik begin 2020 er nog een nieuwe carriere naast, die van vrachtwagenchauffeur.

Hier was al járen sprake van, maar was er nooit van gekomen.
De bedoeling hiervan is, dat ik in nood (lees: ziekte) in kan springen en eventueel dat mijn man en ik in de toekomst samen kunnen gaan rijden.

Naast mijn werk, gezin en verdere dagelijkse bezigheden probeer ik af en toe ook nog tijd te vinden voor mijn hobby, blogs schrijven, maar helaas kan ik daar niet altijd even goed de tijd voor vinden en schrijf ik dus niet écht heel regelmatig.

Onze kids studeren inmiddels allebei en zijn ook allebei het huis uit, alhoewel ze natuurlijk vanwege Corona ook wel veel thuis zijn geweest.
De een studeert Betriebswirtschaft (BWL) met, hoe kan het anders, Schwerpunkt logistik en Marketing  en de ander studeert Pädagogiek en filosofie .
Inmiddels zijn ze beiden wel redelijk “uitgepubert”, wat ik soms wel jammer vind, want dat gaf ook nog wel eens de nodige grappige anekdotes en situaties die ik dan weer goed kon gebruiken in mijn blogjes…………..wat zij dan weer iets minder grappig vonden ;-)

Kort voor onze verhuizing in 2005, ben ik voor de gein eens begonnen met het schrijven van verhalen op (toen nog) Hyves waarin ik ondermeer vertelde wat er allemaal komt kijken bij het emigreren naar Duitsland en later schreef ik ook veel over hoe het dagelijks leven hier is en waar we tegenaan lopen of meemaken.
Ik kreeg steeds meer lezers en reakties en die waren ook altijd enorm positief en dat is voor mij dé reden geweest om mijn blog een paar jaar geleden te verplaatsen naar deze “hele échte weblog”.
Deze blog schrijf ik natuurlijk niet alleen puur voor mijn eigen plezier, maar ik hoop dat er mensen zijn die er ook nog iets aan hebben, mochten ze plannen hebben om te emigreren.
En ik vind het natuurlijk ook wel heel erg leuk als ze gelezen worden.
Ik krijg ook met regelmatig reakties van  mensen die ik persoonlijk helemaal niet ken die mijn blog lezen en er toch ook écht wat van meegenomen hebben voor de praktijk…….. dat vind ik echt een enorme opsteker.
Vooral op mijn eigen facebooksite verhuisdnaarduitsland.nl heb ik veel lezers die ook met enige regelmaat reageren. Erg leuk!!!

Ook schrijf ik mijn ervaringen op om mensen te kunnen bereiken die, net als ik en mijn gezin, plannen hebben om naar Duitsland te gaan emigreren of er inmiddels al wonen.

Want hoe je het ook bekijkt, het is toch écht emigreren wat je doet, vergis je niet …………. en helaas is mijn ervaring dat sommigen er tòch te makkelijk over doen.
Het is niet eventjes je hele boeltje bij elkaar pakken en de greppel oversteken naar de buren.
Je komt terecht in een totaal ander land, met een andere cultuur, regels, normen/ waarden, gewoonten en vooral ook een héél andere mentaliteit.
En dan heb ik het nog niet eens over de taal gehad, want met een beetje ”steinkohlen-Deutsch” kom je hier niet écht heel ver, hoe “niedlich” ze dat Nederlandse accent hier ook vinden.
Ik heb bij mij op kantoor heel veel met nederlanders te maken die hier net zijn komen wonen of al wat langer hier zijn en het is soms écht tenenkrommend hoe slecht sommige  mensen de taal spreken (en ook geen moeite doen!!!).

Toen wij in 2005 plannen maakten om hierheen te gaan verhuizen, kon ik jammer genoeg op het internet (google was er nog niet) eigenlijk helemaal geenl persoonlijke informatie en ervaringen vinden van “lotgenoten” die dezelfde stap hadden gemaakt  en nog altijd is deze info vrij schaars.
Omdat ik daar zelf eigenlijk destijds best wel veel behoefte aan had, heb ik dus besloten mijn eigen ervaringen te gaan delen.

Het wordt dus een blog die puur over MIJN PERSOONLIJKE ervaringen van de afgelopen 15 jaar, met alles wat we hier tegenkomen in Duitsland en dat dan in de breedste zin van het woord.
Ik schrijf niet alleen over het dagelijks leven in een pitoresk boeren dorpje, maar ook over (vaak hilarische of juist verbazingwekkende of vreselijk ergerlijke) buraucratische praktijken, de gezondheidszorg en bijzondere ervaringen waarvan je af en toe achterover slaat omdat je je niet kunt voorstellen dat dát hier überhaupt zo werkt.
Je wilt niet weten hoe vaak ik, vooral in het begin, met mijn mond wagenwijd open heel hard “wááááát, dat méén je niet!!!” heb geroepen.
Ik denk dat ik met onze ervaringen wel een redelijk goed beeld kan geven hoe het hier in Duitsland allemaal werkt en wens jullie vooral héél veel leesplezier.

En………. misschien dat je er ook nog iets aan hebt ;-)

Liebe Grüße Inge.

5 thoughts on “Wie is dan dat Hollandse meisje?……………. even voorstellen.

  1. Hallo Arthur, dankjewel voor je reactie, leuk om te lezen. Helaas heb ik ook geen idee hoe en waarom je dat zou moeten doen, een tweede Wohnsitz aanmelden. Kan de Burgermeister of het Landkreis je daar niets over vertellen?
    Idd de schoorsteenveger, die je verplicht MOET laten komen en Rundfunk is ook zo´n discussie haha, erg herkenbaar en zo zijn er nog wel wat meer dingen. Maar ik ben nog altijd blij dat we hier zijn komen wonen en wil niet meer terug. viele Grüße!!!!

  2. Hallo , bij toeval kom ik deze blog tegen en vond ik het leuk te lezen hoe andere mensen het Emsland ervaren.. In 2005 hebben wij een bouwkavel gekocht in Bockhorst . Op het terrein was het de bedoeling dat er een 30 tal huisjes konden worden gebouwd en dat er een 12 plaatsen voor stacaravans zouden ontstaan. De enige stacaravan die er ooit gestaan heeft was de onze, er staan nu alleen maar huisjes. Ook wij hebben vorig jaar een nieuw huis laten bouwen omdat wij erg graag in Bockhorst zijn. De mensen zijn er vriendelijk en hulpvaardig. Het is wel eens lastig om overal begrip voor te hebben, bij voorbeeld de schoorsteenveger en de Rundfunkbeitrag, maar over het algemeen gaat het prima. Nu zijn er buren die ons adviseren om het huis als Zweitwohnsitz aan te melden, wat verplicht zou zijn, maar ik weet niet of dat een goed idee is. Dat soort vragen is wel eens lastig uitzoeken omdat buren daar ook geen ervaring mee hebben. Zo heb ik kortgeleden een stuk grond , wat ik in 2018 heb bijgekocht, nu laten verschmelzen tot 1 grondstuk omdat ik daar voorheen 2x Grundsteuer over betaalde. Ook daar maken ze je niet wijzer. Ik blijf je blogs volgen Inge. Groetjes Arthur

  3. Hoi, wat leuk om de eerste pagina van je blog te lezen. Ook wij vertrokken in 2007 naar een dorp in Duitsland ook het mooie Emsland.
    Ik ga snel verder lezen.
    Lieve groet Gerda.

  4. Leuk om te lezen, mijn ouders wonen ook nu al weer 10 jaar in Duitsland, naar volle tevredenheid, nouja Duitsland, stukje Nederland in Duitsland.
    Ze wonen in Erika-Haren, bij Ter Apel 10 km over de grens, er wonen daar veel Nederlanders, zodoende stukje Nederland in Duitsland.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>