Wie is dan dat Hollandse meisje?……………. even voorstellen.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Nou ja, ok, dat ”meisje” moet ik, geloof ik zo langzamerhand ietsje nuanceren  …… ;-)

Ik ben Inge en ben 48 jaar geleden geboren in een mooi dorpje in Drenthe.
In september 2006, dus alweer dik 13 jaar geleden, ben ik met mijn gezin verhuisd naar een prachtig, tussen de bossen gelegen, piepklein  boerendorpje in het Emsland, Niedersachsen, Deutschland.

Samen met mijn man, 2 kids, zoon van 19 en dochter van 17 en oja …… niet te vergeten onze 10 jaar oude Australian Sheppard en twee katers die ons 4 jaar geleden aan zijn komen lopen, vormen wij een, in mijn ogen, redelijk “doorsnee” Hollands gezin.

Mijn man rijdt doordeweeks met zijn truck en bulkwagen door heel Europa als “Einzelkämpfer” en ik ben de eerste paar jaren dat we hier woonden fulltime “integratie-huismoeder” geweest.
Daarna heb ik een aantal jaren thuiswerk gedaan voor een aantal webshops in Nederland en Duitsland ,wat trouwens een heerlijke tijd was.
Vanuit huis werken is heel fijn en ik vond het jammer dat dat toen ophield, maar ja, je kunt niet alles hebben he hahaha.

Tot 1 augustus dit jaar heb ik  7,5 jaar als gediplomeerd Versicherungsfachfrau bij de plaatselijke verzekeringsman van de LVM op kantoor gewerkt, wat, behalve dat het heel erg leuk werk is, vooral ook héél erg goed was voor mijn kennis van de Duitse taal………………… ennn “gelukkig heb ik meer verstand van verzekeringen”!!

En nu zit ik middenin de overgang naar een nieuwe carriere.
Eind september ben ik aan wéér een opleiding begonnen, die van vrachtwagenchauffeur.

Hier was al járen sprake van, maar was er nooit van gekomen.
Ik hoop in januari klaar te zijn, zodat mijn man en ik samen kunnen gaan rijden en dan zien we verder wel wat de toekomst ons brengt.

Naast mijn werk, gezin en verdere dagelijkse bezigheden probeer ik af en toe ook nog tijd te vinden voor mijn hobby, blogs schrijven, maar helaas kan ik daar niet altijd even goed de tijd voor vinden en schrijf ik dus niet écht heel regelmatig.

Onze kids gaan naar de 12e klas Beroepsgymnasium (BBS) en de ander studeert Betriebswirtschaft en woont sinds september op kamers.
Inmiddels zijn ze wel redelijk “uitgepubert”, wat soms wel jammer is, want dat gaf ook nog wel eens de nodige grappige anekdotes en situaties die ik dan weer goed kon gebruiken in mijn blogjes…………..wat zij dan weer iets minder grappig vonden ;-)

Kort voor onze verhuizing in 2005, ben ik voor de gein eens begonnen met het schrijven van verhalen op (toen nog) Hyves waarin ik ondermeer vertelde wat er allemaal komt kijken bij het emigreren naar Duitsland en later schreef ik ook veel over hoe het dagelijks leven hier is en waar we tegenaan lopen of meemaken.
Ik kreeg steeds meer lezers en reakties en die waren ook altijd enorm positief en dat is voor mij dé reden geweest om mijn blog een paar jaar geleden te verplaatsen naar deze “hele échte weblog”.
Deze blog schrijf ik natuurlijk niet alleen puur voor mijn eigen plezier, maar ik hoop dat er mensen zijn die er ook nog iets aan hebben, mochten ze plannen hebben om te emigreren.
En ik vind het natuurlijk ook wel heel erg leuk als ze gelezen worden.
Ik krijg ook met enige regelmaat reakties van  mensen die ik persoonlijk helemaal niet ken die mijn blog lezen en er toch ook écht wat van meegenomen hebben voor de praktijk…….. dat vind ik echt een enorme opsteker.

Ook schrijf ik mijn ervaringen op om mensen te kunnen bereiken die, net als ik en mijn gezin, plannen hebben om naar Duitsland te gaan emigreren of er inmiddels al wonen.

Want hoe je het ook bekijkt, het is toch écht emigreren wat je doet, vergis je niet …………. en helaas is mijn ervaring dat sommigen er tòch te makkelijk over doen.
Het is niet eventjes je hele boeltje bij elkaar pakken en de greppel oversteken naar de buren.
Je komt terecht in een totaal ander land, met een andere cultuur, regels, normen/ waarden, gewoonten en vooral ook een héél andere mentaliteit en dan heb ik het nog niet eens over de taal gehad, want met een beetje ”steinkohlen-Deutsch” kom je hier niet écht heel ver, hoe “niedlich” ze dat Nederlandse accent hier ook vinden.

Toen wij in 2005 plannen maakten om hierheen te gaan verhuizen, kon ik jammer genoeg op het internet (google was er nog niet) eigenlijk helemaal geenl persoonlijke informatie en ervaringen vinden van “lotgenoten” die dezelfde stap hadden gemaakt  en nog altijd is deze info vrij schaars.
Omdat ik daar zelf eigenlijk destijds best wel veel behoefte aan had, heb ik dus besloten mijn eigen ervaringen te gaan delen.

Het wordt dus een blog die puur over MIJN PERSOONLIJKE ervaringen van de afgelopen 13 jaar, met alles wat we hier tegenkomen in Duitsland en dat dan in de breedste zin van het woord.
Ik schrijf niet alleen over het dagelijks leven in een pitoresk boeren dorpje, maar ook over (vaak hilarische of juist verbazingwekkende of vreselijk ergerlijke) buraucratische praktijken, de gezondheidszorg en bijzondere ervaringen waarvan je af en toe achterover slaat omdat je je niet kunt voorstellen dat dát hier überhaupt zo werkt.
Je wilt niet weten hoe vaak ik, vooral in het begin, met mijn mond wagenwijd open heel hard “wááááát, dat méén je niet!!!” heb geroepen.
Ik denk dat ik met onze ervaringen wel een redelijk goed beeld kan geven hoe het hier in Duitsland allemaal werkt en wens jullie vooral héél veel leesplezier.

En………. misschien dat je er ook nog iets aan hebt ;-)

Liebe Grüße Inge.

1 thought on “Wie is dan dat Hollandse meisje?……………. even voorstellen.

  1. Leuk om te lezen, mijn ouders wonen ook nu al weer 10 jaar in Duitsland, naar volle tevredenheid, nouja Duitsland, stukje Nederland in Duitsland.
    Ze wonen in Erika-Haren, bij Ter Apel 10 km over de grens, er wonen daar veel Nederlanders, zodoende stukje Nederland in Duitsland.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>