IK RODDEL NOOIT……….DIT ZIJN GEWOON DE FEITEN!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

In 2008 heb ik al eens geschreven over een aantal Nederlandse buren bij ons in het wijkje die op zijn zachtst gezegd, nogal vreemd met elkaar omgaan.
De reden waarom ik er nu nog een keer over schrijf is dat het waarschijnlijk best herkenbaar is, maar ook best triest dat mensen elkaar het leven zo zuur kunnen maken.
Wat voor ons wel weer grappig/treurig is is om te concluderen dat 8 jaar later onze voorspellingen die wij toen deden allemaal uit zijn gekomen ……..

april 2008:
ik wil even eigenlijk wat kwijt over onze buren, daar heb ik het geloof ik nog niet zo vaak over gehad. 

Het maakt volgens mij niet uit wáár je gaat wonen op de wereld, al zouden we in timboektoe bovenop een berg gaan wonen………….. mensen zijn overal hetzelfde of niet dan en helaas kom je de hollanders ook nog overal tegen hahahaha.
Waren wij de eerste Nederlanders die hier een stuk grond kochten………….. helaas zijn ons nog een paar meer gevolgd.

Had ik er in Beilen al een gruwelijke hekel aan, dat eeuwige gelul over mekaar en dat gezeik en gezeur over mensen die elkaar wél en niet mogen, ik hield me daar ook altijd zo ver mogelijk van verwijderd.
Nou zal ik hier écht niet als een heilig boontje gaan zitten verkondigen dat ik nooit roddel, maar áls ik dat doe, dan gaat dat meestal om vrij onschuldige dingen. (hahahaha, vind ik zelf dan ).

Nou is het buurtje waar wij wonen (9 huizen, waarvan 8 hollanders) zoals ik geloof ik al eerder heb verteld, nogal bevolkt door een hoog 55+ gehalte en er zijn er een paar bij die nogal behoorlijk vol van zichzelf zijn, wat een arrogantie blehhhhhh.
Ze kunnen ook slecht luisteren naar anderen en hebben het vooral heel druk met zichzelf en klagen over elkaar. (heeft als grote voordeel dat ze zich dan niet met ONS bemoeien, gelukkig )
Het zijn allemaal gepensioneerden die natuurlijk de hele dag niks anders te doen hebben…….

Omdat ik een gruwelijke hekel heb aan dit soort mensen, heb ik dan ook met de meesten niet veel contact en dat vind IK prima.
Ik heb het ook te druk met andere dingen om me met hen bezig te houden.
Af en toe ontkom ik er niet aan dat je er een treft en dan maak ik natuurlijk wel een praatje en ik weet dat als er wat is, bij welke buren ik wél of niet terecht kan, of beter gezegd WIL.
Maar verder ontloop ik die types zoveel mogelijk. 

Ik ga over ons buurtje niet teveel uitwijden omdat dat verder helemaal niet interessant is en omdat ik dus niet graag roddel hahahaha , maar 1 ding wil ik wel even vertellen, omdat dat gewoon eigenlijk heel ongelooflijk, maar ook heel triest is.

Pal tegenover ons, in 2 identieke huizen, knus naast elkaar zijn vorig jaar (2007) een vriendenstel komen wonen.
Allemaal eind 50 en dus, zou je denken, behoorlijk wat levenservaring en mensenkennis opgedaan……
Kennen elkaar al jáaaaaaaaaaaren en hebben tot 8 jaar geleden ook jáááren bij elkaar in de straat gewoond en nu hebben ze gezellig samen besloten om in Duitsland in de middle of nowhere te gaan wonen……… GEZELLIG SAMEN!!!!
Nu hebben wij (egbert en ik, die er dus mooi de kijk op hebben) direct tegen elkaar gezegd dat dat niet lang goed KÁN gaan, maar goed, waar bemoeien wij ons mee en wat weten wij er nou van!!!!.
Nu sprak ik een paar weken geleden al de man van het ene stel en die vertelde ineens, toen we het over ons buurtje hadden, “ja, wij hebben geen contact meer hè, met de buren”, ik nog heel dom, oh, welke buren dan?????? ……………..
“ooooooooooooooooooooooooooooo, ok”, (toen viel het kwartje) en wilde hij net het hele verhaal gaan doen EN DAT HEB IK MAAR EVEN AFGEKAPT!
“Ik wil er NIKS over weten”, heb ik direct tegen hem gezegd, “wat jullie met elkaar hebben moet je zelluf weten en verder wil ik er niks over horen.” 
Ik heb nog wel even gezegd, dat het me een vrij lastige situatie lijkt, ik zou er niet meer prettig wonen, maar volgens hem hadden ze nergens last van en bleven ze hier met enorm veel plezier wonen ……… nou, hartstikke mooi voor ze, toch!!????? 

Ik zou me iets minder prettig voelen als ik in zo’n situatie zat, maar ja, wie ben ik dan weer he.
Spreek ik afgelopen week het andere stel (absoluut niet mijn types bleeehhh) 
Krijgen we het over wie hun honden uitlaat als zij weg zijn en ik………. in mijn onschuld, ja, ik zag al dat  de buurman ze niet meer uitlaat en dat iemand anders het nu doet?
“O????? hoe weet jij dat, dat wij niet meer met elkaar omgaan????????”
Ze gaat heel uitdagend voor mij staan, zo van, vertel jij me dat maar eens haarfijn hoe jij dat allemaal weet …….
Ik zeg dat ik de buurman gesproken heb en dat die alleen maar gezegd had dat jullie niet meer met elkaar omgaan en meteen daarna óók dat ik ook hem heb gezegd, dat ik absoluut niet wil weten wat er loos is en dat ze dat lekker zelf maar uit moeten zoeken met mekaar. (met als ondertoon dat ik het behoorlijk kinderachtig vindt, maar dat had ze vast niet door hahaha)

“Jaaaaaaaaa, zegt ze, zie je wel, wij vertellen helemaal niemand wat en inmiddels weet iedereen het al”  ………… ja én??????
Als je toch altijd dag en nacht bij elkaar zit en mekaar dan ineens op straat straal voorbij loopt met de hond, dan valt dat toch op of niet dan……….. muts!!!!!!
Ze baalde duidelijk dat ik het er niet verder over wilde hebben en ik kon met een smoes het gesprek afbreken…………. dat was ook de laatste keer dat ik haar gesproken heb.

Ik ben blij dat ik er niks mee te maken heb en ben benieuwd hoe lang het duurt voordat ze ruzie hebben met het stel waar ze nu de deur plat lopen (dit is géén roddelen hoor gewoon het vaststellen van feiten, want dat is écht zo, ze hebben nu een surrogaat gevonden in een stel dat al net zo arrogant is, dus dat wordt nog wat……woehahahahaha, lachen toch, het zijn nét kleine kinderen).

Tja, en nu zijn we 8 jaar verder en wat blijkt………….
Binnen een paar maanden hadden ook zij idd ruzie met elkaar en een van de stellen is uiteindelijk binnen een jaar verhuisd. (hadden er van mij nog wel meer mogen zijn, maar dat mag je niet hardop zeggen he hahahaha)
En nu nóg is er onrust onder de gepensioneerden/bejaarden in de buurt en ik lach me werkelijk slap, stelletje kleuters zijn het.
Het is écht net een soap als je hoort wat er hier af en toe gebeurt, maar daar hou ik me maar stil over, want je weet maar nooit wie dit allemaal leest en ik heb geen zin hierin betrokken te raken hahahahaha
Eigenlijk is het gewoon zo vreselijk triest, want ik kan me voorstellen dat er toch best een paar mensen zijn die hier niet meer met heel veel plezier wonen.

Ik ben gewoon enorm blij dat ik het hartstikke druk heb met mijn eigen leventje en dat wij met hele andere mensen omgaan.
Gelukkig zijn er ook nog een paar hele leuke buren waar ik wél contact mee heb en daar hebben we genoeg aan!!!

Leven en laten leven luitjes!!!!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>