Moeders in de stress……………niet grappig, wél erg leerzaam!!!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Ik heb mijn lesje in “opletten waar je je spullen laat” wel weer geleerd de afgelopen week.
Jemig, wat een spanning en stress en vooral, wát een gedoe heb je er weer van!!!!

Zoonlief en ik gingen vorige week zaterdag gezellig samen een kerstboom kopen bij de plaatselijke bouwmarkt en daar hebben we in (voor mijn doen dan!!!) recordtijd een prachtige mega-grote kerstboom uitgezocht.
Ik was super blij dat Arjen mee was, want hij was zó groot, dat we samen dat ding nét naar de auto konden dragen.
Aangekomen bij de auto, hebben we samen even flink staan puzzelen hoe we dat ding in vredesnaam in de auto gingen krijgen, want hij bleek toch wel errug groot, maar hoera, hoera, binnen 10 minuten waren we weer op weg naar huis, waar we de rest van de zaterdagmiddag heel kneuterig en knus bezig zijn geweest om de boom en de rest van het huis in kerststemming te brengen, super gezellig en niks aan het handje zou je zeggen……………….

Zondagmorgen kom ik, na even heerlijk te hebben uitgeslapen, beneden en vraagt mijn man of ik wel weet waar mijn portemonee is, want Arjen had geld nodig voor het voetbaltoernooi waar hij inmiddels al heen was en die had op zijn beurt o.a. de auto al nagekeken of hij misschien daar lag.
Omdat mijn man en kinderen nou niet écht bekend staan om het makkelijk terug vinden van dingen en ík ALTIJD degene ben die weet waar ÁLLES ligt, had ik zoiets……… “pfffff, die zal heus wel ergens zijn en hij zal wel weer eens niet goed gezocht hebben”.
Maar in de loop van de zondagmiddag kreeg ik steeds meer een onbestemd gevoel en ben op een gegeven moment toch maar eens écht op zoek gegaan …………………… nérgens te vinden!!!!
“Niet druk maken, hij MOET ergens zijn Inge”, heb ik mij nog stoer voorgehouden, want als ik toch íets in de gaten hou is toch het wel mijn portemonee……. toch.
Ik ben toen uiteindelijk toch maar eens driftig gaan zoeken en heb daarbij de auto 3x op de kop gehad en ook mijn man heeft hem daarna nog 2x nagezocht en daarna heb ik ook nog het hele huis doorzocht, zelfs op plekken waar hij gewoon echt niet kón liggen, want je weet het maar nooit hè?
Tja, je doet héle rare dingen als je geheugen je in de steek laat.

Kortom………………… portemonee was verschwunden en de paniek sloeg nu toch wel behoorlijk toe, want wat nu??????
Ik moet er even bij vertellen dat bij mij dus ÁLLES in mijn portemonee zit………………. geld, bankpasjes, ID-kaarten van mijzelf én de kids, want er wordt nogal eens gecontroleerd aan de grens en dan moet je je ID-kaart bij je hebben, Führerschein, krankenkasse pasjes, donorcodicil etc. etc.
Goed, ten eerste in een helder moment maar eens de politie gebeld of er misschien wat afgegeven was, maar helaas helaas, niks natuurlijk.
Toen toch meteen voor de zekerheid maar al mijn bankpassen laten blokkeren, wat je tegenwoordig gelukkig allemaal online kan doen en toen maar afwachten tot maandagmorgen, want ik wilde eerst de bouwmarkt bellen of dáár misschien een portemonee afgegeven was.

Na een behoorlijk slechte en vooral errug lange nacht, want tja, áls ik dan eenmaal in de stress ben, ben ik het ook niet zomaar weer kwijt, heb ik maandagmorgen meteen de bouwmarkt gebeld, maar helaas, ook daar was niks afgegeven.
Nogmaals de politie gebeld en ook daar niks en ik moest dan toch maar even “Anzeige” komen doen, omdat mijn kaarten en rijbewijs ook weg waren en die moeten dan natuurlijk opnieuw aangevraagd worden.

Voor de ID-kaarten heb ik even gegoogled en daarvoor moest ik de gemeente Oldambt bellen.
Ik moest daar een afspraak maken om, samen met de kinderen (die moeten persoonlijk meekomen, dus moesten tot hun grote spijt ook nog een dag vrij van school), langs te komen om nieuwe kaarten aan te vragen, natuurlijk moet je die ook nog weer alle drie opnieuw betalen, dus het werd ook nog eens een dúúr foutje.
Daarvoor moest ik eerst bij onze eigen gemeente een “Aufenthaltsbescheinigung” aanvragen, die je trouwens zo af kunt halen voor 5 Euro én ik moest dan daarna eerst met een speciaal formulier dat ik dan weer eerst bij de gemeente Oldamt af moest halen, naar de politie in Winschoten om aangifte te doen van de vermissing van onze kaarten en dan kon ik weer met dát formulier de kaarten aan gaan vragen.
De eerstvolgende vrije datum was de komende donderdag, dus ik moest er ook nog een dag voor vrij nemen, terwijl het op mijn werk topdrukte is, dus mijn baas zou er ook errug blij mee zijn.
Ik ben trouwens al lang blij dat we de ID-kaarten sinds 2 jaar over de grens in Nederland kunnen aanvragen, want anders hadden we naar de Nederlandse Ambassade in Hannover gemoeten en dat is toch wel héél ver rijden en een heel gedoe hoor, voor zo´n dom foutje.

Goed, dát was dan geregeld, nu eerst maar de rest regelen.
Voor de zekerheid en tegen beter weten in ben ik eerst nog een keer langs de bouwmarkt gereden om op de parkeerplaats nog even te zoeken, maar natuurlijk ook zonder resultaat.
Daarna maar naar de bank gereden om in ieder geval de pas van mijn man te laten deblokkeren, want die was ook automatisch geblokkeerd, omdat het om 1 rekening ging…………….. niet handig ook.
Toen naar de gemeente voor de Bescheinigung en als laatste naar de politie om aangifte te doen.

De politieman in kwestie was nou niet écht in opperbeste stemming en gaf meteen aan dat ie het druk, druk, druk had en dat hij eigenlijk geen tijd had om mijn aangifte op te nemen.
Hij belde nog wel even voor me naar het “Fundambt” van de gemeente, het meldpunt van verloren en gevonden voorwerpen, maar ook daar geen resultaat.
Ik wist trouwens niet dat dit bestond, dus dat was nog weer nuttige informatie voor een eventuele volgende keer.
Ik moest toen toch eerst maar eens vertellen wat er nou gebeurt was en toen zegt ie op zo´n toontje “En U weet zéker dat ie niet in de auto ligt, want dat is toch wel het meest voordehand liggend hè……………..in 9 van de 10 gevallen is dit het geval!!!!!”.
Ja, dat wist ik natuurlijk ook wel, maar ik dus uitleggen dat we met 3 man de auto zo´n 5x op de kop hadden gehad en zelfs het huis en dat ik niet meer zou weten waar ik zoeken moest.
Intussen had ik hem al aangegeven dat ik wist dat ik ook online aangifte kon doen en bood hem dat dus aan om dat te doen, omdat hij het zóóó druk had.
Dat vond ie wel een goed idee en zo was ons geprek eigenlijk voorbij………………………toen zegt ie nog “Ik wil voor de zekerheid tóch nog even in uw auto kijken…………….. je weet het maar nooit!!!,”
OK, prima en ik hoop ook écht dat u hem vindt, want dat scheelt mij een hele hoop geregel en ik denk ondertussen, duhhhhhhh, ik ben verdorie toch niet Blöd, ík die ALTIJD álles terugvind!!!!!

Wij komen bij de auto en toen moest ik dus tot in detail vertellen hoe dat dan gegaan was toen wij met die kerstboom bij de auto aankwamen, wie waar stond en wat we gedaan hebben.
Ik zeg nog, dat ik in mijn beleving mijn portemonee in mijn jaszak heb gedaan, maar dat ik het gewoon écht niet meer weet.
Hij begint achterin en uiteindelijk na lang zoeken en niks vinden eindigt ie bij de bestuurdersstoel en ……………………………. YESSSSSSSS, daar lag ie, héél sneaky verstopt onder het gedeelte waar de autogordel begint!!!!!!!!
Was ie toch gewoon uit mijn jaszak gevallen!
pfffffff, ik schaamde me kapot hahahahaha, dán voel je je lullig hoor.
Ik kon de man wel kussen, zo opgelucht was ik en ondanks dat de man duidelijk liet blijken dat ie het allemaal niet erg kon waarderen, kon er toch nog een klein lachje af bij hem.
Ik heb hem verschrikkelijk bedankt en hij liep hoofdschuddend het buro weer in en ik wil geloof ik niet weten wat ie dacht……………..
Kon me niks schelen dat ie “sauer” was, ik was zó enorm blij en opgelucht, dat ik 10 kilo lichter de auto ingesprongen ben, op weg naar de bank om alles te laten deblokkeren en thuis heb ik meteen de gemeente gebeld om de afspraak af te zeggen………………….. yippie, alles weer opgelost.

Wat heb ik hier nu van geleerd?
Zowieso, dat ik mijn ID-kaarten uit mijn portemonee heb gehaald, want wát een gedoe om die terug te krijgen als ze eenmaal weg zijn en áls ik een keer aangehouden mocht worden, zie ik dán wel weer hoe ik me daaruit red.
Ennnnn, nóg beter op mijn spulletjes letten in het vervolg!!!!!!!!

Liebe Grüße!

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>