“Mobbing”, helaas ook hier in Dld realiteit……. en dichterbij dan gedacht!!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Ik was vroeger op school nooit echt zo´n lief meisjes-meisje en heb me écht niet altijd als een engeltje gedragen.
Daarbij zat ik óók nog in de meest “beruchte” klas die mijn lagere school, volgens mijn oude leraar, ooit gehad heeft.
We zaten met maar 5 meiden in een klas met 13 jongens en daar waren ook een paar “rotzakjes” bij hoor, maar ik kan je wel vertellen dat je daar ook wel door gevormd wordt en ik denk, dat ik er, volgens mij, niet écht slechter door geworden ben.
Maar ondanks dat het zo´n “rotklas” was, hadden we in mijn herinnering een hele hechte en leuke klas.

Natúúrlijk had ik vroeger wel eens ruzie en liet ik ook écht wel duidelijk blijken als ik iemand niet mocht, maar iemand pesten om het pésten……………… nooit!!!!!!!!!!!!!!!!!
Mijn nekharen gaan ook recht overeind staan als ik iets hoor over pesten of “mobbing”, zoals je de laatste tijd helaas steeds vaker hoort.
Tja, helaas is dat fenomeen hier inmiddels ook bekend en zelfs dichterbij dan ooit…………..

5 jaar geleden hebben we, toen onze zoon in de 3e klas van de Grundschule zat, een poosje het probleem gehad dat hij gepest werd……….  écht vreselijk vond ik dat!
Hij was toen (8 jaar oud) helaas niet zo groot en nogal stevig gebouwd, wat gelukkig nu (5 jaar later!!!) volledig verdwijnt, want eindelijk schiet ie de hoogte in.
De 4e klassers bleken toen de boel op school nogal te terroriseren en zij beslisten ineens dat alleen zij nog op het voetbalveld naast de school mochten voetballen en bijvoorbeeld in de schoolbus was het hele achterste gedeelte voor hen.
Zo waren er nog wel een aantal voorbeelden.
Een paar van die jongens hier uit het dorp hadden het op Arjen gemunt en scholden hem bijvoorbeeld uit omdat ie dus stevig was. (niet eens omdat ie Hollander is, dát zou je dan toch eerder verwachten).

Omdat je als ouder eigenlijk machteloos staat en je er ook niet te snel mee kunt/moet bemoeien heb ik ook gezegd dat ie naar de juf moest gaan als het té erg werd.
Het probleem lag ook op school, dus in eerste instantie moet dáár ook iets ondernomen worden.
Zijn juf was ook nog de directeur daar en anders wist ze ook dondersgoed hoe ze de kids (én ouders) op hun plek moet zetten, die is niet op haar mondje gevallen, zeg maar.
En wat zegt die tang?
“tja, dat gebeurt nou eenmaal, gewoon niks van aantrekken.”
Een van de juffen presteerde het zelfs om te zeggen dat de 4e klas het nu eenmaal voor het zeggen hebben en dat zij dus de baas zijn over het sportveld ………………
HUH……… ZIJN ZE NU HELEMAAL VAN DE POT GEPLEURD!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
10 JAAR OUD ZIJN ZE HOOR!!!!!……………. EN DAN AL DE BAAS OVER DE HELE SCHOOL INKLUSIEF DE LERAREN?????
Dat geloof je toch niet he…………………….. écht belachelijk.

Ik was zó vreselijk boos toen ik dit hoorde, dat ik besloot om die juf, die al niet echt mijn vriendin was door een aantal andere “gesprekjes” die wij gevoerd hebben, te bellen maar….
Ik werd daarop “lichtelijk” gewaarschuwd en tegen gehouden door de moeder van zijn vriend, want zij heeft dus meegemaakt dat zij met de juf iets besproken had wat haar niet aanstond, maar dat toen zij vertrokken was zoonlief het moest bezuren bij de juf.

Wát een rare, middeleeuwse, praktijken of niet dan en waar ik me nog het meest kwaad over maakte……….. ik wist niet wat de beste manier was om dit op te lossen, want ik wilde natuurlijk niet dat Arjen de dupe werd als ik de boel daar op school helemaal op stelten zou zetten.
Er waren al een aantal dingen meer gebeurd, waar ik mijn mond over had gehouden (“de lieve vrede”, je kent het wel…) en ik had zó enorm de neiging om eens flink van leer te trekken, maar ja………………… ik heb achteraf eerst maar even de tijd genomen om af te koelen en in de tussentijd eens even rustig gaan bedenken hoe ik dit nou aan zou gaan pakken.

We hebben het er uitgebreid over gehad wat je er nou aan moet doen en in hoeverre je je ermee moet bemoeien.
Weet je, het is tot op zekere hoogte ook niet zo erg als er af en toe wat gepest wordt, daar leren ze ook wel weer wat van, maar tot op zekere hoogte dan he………..
Na alles te hebben afgewogen hebben we toch maar besloten om maar niet te hoog van de toren te blazen (die Hollanders hier hebben de bekken tóch al veel te groot) en toch nog maar eventjes af te wachten …………………..

En dat eventjes afwachten duurde 3 weken, toen was voor mij de maat vol…………….
Arjen was met zijn skeelers over het trekkerpad achter ons huis naar een vriendinnetje gereden om huiswerk te maken en om 5 uur moest ie weer thuiskomen.
Hij kwam aangeskeelerd met een lekkere rooie kop dus ik zeg, “o, da’s lekker he, zo’n stukje skeeleren je hebt lekkere rooie wangen”.
“Nou mam, da’s niet van het skeeleren hoor, maar ik heb gehuild.” en begint vervolgens weer te huilen.
Waaaaat????
Nou, M…en H… (2 uit de 4e klas) zijn achter me aangegaan op het trekkerpad en hebben mijn muts weer afgepakt en in het weiland gegooid en toen wilden ze me ook nog in elkaar slaan en hebben me omver geduwd.

Ok, dat was dan de druppel.
Ik heb Arjen in de auto gezet en wij meteen op zoek naar die jongens, maar ja, nergens te vinden natuurlijk he.
Ik bij die mensen aan de deur, en de vader deed open.
Arjen vertelde nog dat die vader nogal behoorlijk streng blijkt te zijn en nogal snel boos wordt (NOU IK HOOP DAT IE FLINK BOOS IS GEWORDEN!!!) en die heb ik toch maar even in ZEER DUIDELIJKE (Duitse) taal verteld wat er de laatste weken allemaal aan de hand was.
Hij was het volledig met me eens dat dit niet langer kon en zei dat HIJ er wel eens even wat aan ging doen en ook nog dat dat vriendje een slechte invloed had op zijn zoon.
Ik weet niet precies wát die goede man gezegd heeft en wát er verder voor actie ondernomen is, maar het pesten was over!!!
Wat waren we blij!!!

Zo was het nog, 5 jaar geleden en inmiddels zijn de Smartphone, laptop, Facebook, twitter en whatsapp de levens van onze kids binnengedrongen.
Ook al zijn al deze dingen hier wat later “in de mode” geraakt dan in Nederland, helaas geldt dat niet voor “mobbing”, want ook hier hebben we al een aantal gevallen meegemaakt.
Zo hoorde ik dus vorige week écht een vreselijk verhaal van mobbing, waar ik het koud van kreeg.

Een oud klasgenoot van Arjen heeft een paar weken geleden geprobeerd zelfmoord te plegen omdat er een nogal “confronterend” filmpje van hem rondging op whatsapp en hij is daar behoorlijk mee “gemobt”
Iedereen op school (en daarbuiten, want “ons kent ons”) heeft het filmpje wel gezien en je kunt je er geen voorstelling van maken hoe zo´n impact dat heeft.
Echt verschrikkelijk voor zo´n jongen en wat dacht je van de ouders.
Gelukkig is het hem niet gelukt en ik hoop dat ie goede hulp krijgt om hier overheen te komen.

Het is een ontwikkeling op social media waar ik echt bang van wordt en tja, hoe moet je als ouders je kinderen hiervoor waarschuwen en mee om laten gaan, want verbieden werkt natuurlijk absoluut niet.
Gelukkig is er sinds eind vorig jaar veel aandacht voor dit onderwerp op school en hoe erg het misschien ook klinkt, dat wat er nu gebeurt is, is wel een (harde) leer voor iedereen die direct of indirect met hem te maken heeft.
Ook weer iets om behoorlijk je hoofd over te breken en er zijn helaas geen panklare oplossingen voor.

Dan maakt het natuurlijk niks uit of je nou in Nederland, Duitsland of weet ik veel waar woont, die grens is voor iedereen duidelijk!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>