EERSTE RIJ-ERVARINGEN………. HOE GAAT HET MET “ONZE TRUCKERBABE”!!!!!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Er zijn inmiddels zo´n 3 maanden verstreken na mijn laatste, bizarre, relaas en gelukkig kan ik jullie vertellen dat de rust in huis is teruggekeerd.
NIET dankzij anderen hoor, maar omdat we zelf iedere vrije minuut keihard gewerkt hebben om van dit bouwval een bewoonbaar thuis te maken en ik kan jullie zeggen dat het ons best goed gelukt is.
Natuurlijk zijn er nog wel wat dingetjes die gedaan moeten worden, maar we wonen er fijn en wij gaan het hier nog wel een tijdje uithouden……….. keine Sorgen ;-)

En toen zat ze ineens 3 weken geleden achter het stuur van onze 40-tonner!!!

Yessss, ik heb, vanaf dat ik in september met de opleiding begon, alle papieren en rijbewijzen in 1x gehaald en ik heb gehoord dat ik daar best trots op mag zijn hahahaha…… ben ik ook en dus had ik eind januari alles in de pocket.

De zaterdagen erop meteen een “rondje om de kerk” gedaan met mijn man om “het gevoel” te krijgen en al die moderne snufjes, die ik op mijn lesauto niet had, te leren kennen.
Je moet helaas alleen nog zelf sturen hahaha , want jeutje, wat een gemak en een goed gevoel geeft dat dat de auto heel veel zekerheden en gemak ingebouwd heeft.
Natuurlijk zijn het allemaal hulpmiddelen, maar het maakt het wel heel prettig hoor, zo rijden.

Het enige (best grote) probleem dat ik heb is dat ik nog veel moeite heb met het achteruit rijden, maar met veel oefenen moet dat toch écht  gaan lukken is me verteld.
Ik heb les gehad met een combi en dat stuurt achteruit heel anders dan een truck met aanhanger, dus wat dát betreft kan ik nog niks en ik kan je vertellen dat je je dan heel lullig en onzeker voelt hoor.
Tja, vooruit rijden kan iedreen wel hè, maar ik heb een goede mentor dus ook dat ga ik wel redden.

Onze zoon kwam begin februari voor een maand thuis van de universiteit, want had  4 weken Semester-Ferien en daardoor kon ik meteen 3 weken met mijn man mee ondeweg om ervaring op te doen.

De zondag voordat we vertrokken was die enorme storm “Ciara” en de dagen, nou ja, zeg maar 2 weken, erna was het ook nog behoorlijk slecht op de weg met enorm veel wind en heul veul regen, dus ik werd meteen behoorlijk voor de leeuwen gegooid.
1x reed ik, in mijn 2e week, op de snelweg waar geen enkele beschutting was en er kwam zo´n enorme windvlaag dat zelfs mijn man het gevoel had dat we écht omver geblazen werden , dát was enorm eng, maar ook dat hebben we overleefd en daar leer je van.

De eerste dag durfde ik dan ook nog niet zo goed en ik moest er eerlijk gezegd ook nog wel een beetje inkomen, maar dinsdags werd ik gewoon voor het blok gezet en ging het gebeuren en daar zat ze dan…….. en ze vond het leuk!!!!!

We rijden met een bulkwagen (silo), waarbij we voornamelijk cement, klei en zand vervoeren en het lossen gebeurt via slangen, onder druk, waarbij de silo volledig omhoog gekiept wordt.
Ook dit was met die enorme windvlagen af en toe nog wel een dingetje, vooral voor mijn gevoel, maar op de een of andere manier wen je daar ook aan.
Je staat dus in weer en wind te laden en te lossen en een paar keer flink nat geregend, want jemig, wat een pokkeweer is het de laatste tijd toch hè…………..  maar met een goeie regenjas lukt dat ook en we zijn ook niet van suiker hahaha.

Bij het laden en lossen heb ik wel gemerkt dat daar nog wel problemen voor mij opduiken en die hebben dan vooral met spierkracht te maken.
Het los en vastmaken van de slangen en het slepen van die slangen, daar is nogal wat kracht voor nodig en ik heb al een paar situaties gehad, waarbij ik dat dus niet alleen voor mekaar kreeg.
Ook de deksels bovenop de trailer (4 meter) losmaken is met mijn hoogtevrees nogal een probleem, dus voorlopig zal ik waarschijnlijk nog niet alleen op pad gaan/kunnen,

Het rijden ging prima en werd met de dag beter.
Het enige waar ik nog wel moeite mee heb is, als het heel druk is op de weg om goed overzicht op al het verkeer te houden en tegelijkertijd goed op te letten waar je heen moet.
Inmidels heb ik in de Ruhr, de Randstad en in steden als bijv. Antwerpen, Hamburg, Duisburg gereden en achteraf is het dan ook best te doen, met af en toe wat klamme handjes hahahahaha…………… gaat ook over hoor!!!
Gelukkig hebben we een goede navi aan boord, maar dan nog………….. een afslag is zo gemist als je ff niet oplet.
Ik heb ook de neiging om in lastige situaties het gas los te laten en dan werd me wel even door mijn man duidelijk gemaakt dat de chauffeurs die achter mij  zitten daar toch, op zijn zachtst gezegd, niet écht blij mee zijn en hoogstwaarschijnlijk verschrikkelijk zitten te schelden achter het stuur.
Ik kan me dat ook wel voorstellen hoor en ook dat zal ik ook wel snel afleren denk ik.

Ik weet ook, uit de ervaring van mijn man, die inmiddels 33 jaar op de weg zit, dat de “sfeer” tussen de collega-chauffeurs er ook niet echt beter op geworden is en dan hoef je als beginnend chauffeur niet te rekenen op enig medeleven hoor.
Klein voorbeeldje…………ik reed in de eerste week bij “Joost” op de grens met Belgie weg (kun je lekker eten en goed/schoon douchen) en dan heb je een aantal rotondes te gaan voordat je de snelweg oprijdt.
Het was mijn 2e dag en ik nam die rotondes nogal voorzichtig, want tja, met 40 ton een rotonde nemen is in het begin ook wel een dingetje, en ik reed netjes 60 (waar je 50!!! mocht).
Toen we “eindelijk” de snelweg op waren kwam mij een vrachtwagen (nederlander) voorbij ,die vanaf “Joost” achter mij had gezeten, en die stak zijn middelvinger naar mij op…………..en ik had geen idee wat ik hier nou fout had gedaan.
Heb mijn duim maar opgestoken om zo´n achterlijk gebaar en zat echt met een enorm vraagteken boven mijn hoofd.
Waarschijnlijk had ik idd die rotondes te langzaam genomen en dat zal hem wel geirriteerd hebben ofzo.
Mijn man kan zich behoorlijk opwinden over zulk gedrag, vooral omdat dit steeds vaker voorkomt, maar ik had echt zoiets van, tja, zulke dingen zal ik nog wel veel vaker meemaken en dan komt er ook nog bij dat, als ze zien dat er ook nog een vrouw achter het stuur zit…………… pffffffffff, hun probleem, niet de mijne!!!!!

Ik ga het echt wel leren en heb ongelooflijk veel lol aan het rijden en het onderweg zijn.
Ook het samen rijden is ons super bevallen, want ook daar kreeg ik best nogal wat opmerkingen (vooral van mannen) over, dat “men” er niet aan moet denken, maar als je al bijna 30 jaar een ontzettend goed team bent, weet je wel waar je aan begint.

Helaas kan ik om verschillende redenen nog niet echt regelmatig mee, maar iedere minuut die we kunnen ga ik mee en we zien wel hoe het zich gaat ontwikkelen.
Ondertussen heeft mijn oude baas van het verzekeringskantoor me gevraagd om de dagen die ik dan thuis ben, bij hem te komen “helpen” en dat doe ik dan ook, want de hele dag thuiszitten dat is niks voor mij.

Bis zum nächsten Blog!!!

ps; Waarom Truckerbabe????…………….. op de ZDF is een programma dat zo heet en daar worden een aantal vrouwlijke “truckers” gevolgd bij hun dagelijkse werk. Erg leuk programma, wat een leuk inkijkje geeft en volgens mij ook in nederland (terug) te zien ;-)

4 thoughts on “EERSTE RIJ-ERVARINGEN………. HOE GAAT HET MET “ONZE TRUCKERBABE”!!!!!!!!

  1. Liebste Kollegin. Wenn ich auch nicht jedes Wort übersetzen kann, habe ich diesen neuen Blog wieder genossen. Bitte bald Neues von Euren Fahrten!

Laat een reactie achter bij Inge Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>