AFGESLOTEN………….NU VOLLE KRACHT VOORUIT!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Precies 5 jaar geleden schreef ik over mijn eeuwige strijd tegen de kilo´s en tja, het spatte er toen gewoon vanaf hoe goed ik me destijds voelde.

En ja, zolang je lekker kunt bewegen en je je aan de eetregels houdt, gaat het ook prima met de kilo´s, maar helaas ging het toch (weer) niet zoals ik had gehoopt.
Binnen een half jaar kreeg ik, door het hardlopen, last van een lange blessure aan mijn enkels en knieen.
Werkelijk waar, binnen 3 maanden zaten er weer 15 kilo aan en dát zonder dat ik extreem veel at, maar alleen maar door het feit dat ik niet meer genoeg kon sporten……….. hoe frustrerend is dat!!!!
Achteraf was het dan tóch weer het zoveelste dieet dat geen succes bleek.

Een lang verhaal iets verkort.
Uiteindelijk was ik binnen 3 jaar uiteindelijk weer zwaarder dan ooit………. 125 kilo (!!!), écht niet normaal meer en natuurlijk had ik daar lichamelijk, maar vooral ook mentaal enorme last van.
Omdat ik, zoals je al kon lezen in mijn vorige blog, écht alles had geprobeert en het me gewoon niet alleen lukte om af te vallen heb ik na lang nadenken begin 2020 uiteindelijk toch maar weer de moeilijke stap naar de huisarts gezet voor hulp.

Na 2 slapeloze nachten en een waslijst aan argumenten voor een operatie, want daar wilde ik naartoe, zat ik doodzenuwachtig tegenover haar en wat denk je………ik had alleen nog maar gezeg dat ik het alleen niet meer red en toch echt wel serieus hulp nodig heb…… zegt ze:
“Wat zou je ervan zeggen als ik je naar de obesitasklinik stuur om te kijken of je in aanmerking komt voor een maagoperatie”?
Jemig, dát was onverwacht en je kunt je echt geen voorstelling maken van de opluchting die ik toen voelde…………. eindelijk serieus genomen na al die jaren.
“Je hebt morbide Obesitas en dat is een chronische ziekte Frau Oosting, dat kún je eenvoudigweg niet zelf bestrijden en daar heb je inderdaad hulp bij nodig”.
Na een bloedonderzoek bleek ook ineens dat ik Diabetes heb en ook nog hoge bloeddruk, daar dan nog mijn gewrichtspijnen bij opgeteld, moest dat voor de krankenkasse toch geen probleem zijn om de operatie goed te keuren…. zei ze nog.

Want tja, ze gaan zo´n operatie niet ff zomaar doen hoor, daar ging in mijn geval een traject van een half jaar aan vooraf, waarbij ik door allerlei specialisten binnenstebuiten gekeerd werd, verscheidene bloedafnames , psychologisch Gutachten of ik wel “Alle Tassen im Schrank habe” en ik moest een half jaar lang mijn beweging en mijn eetpatroon bijhouden en toen dat allemaal naar de krankenkasse gestuurd werd, was nog het ergste, wekenlang afwachten of ze mij goed gingen keuren voor een operatie, vreselijk!!!!

Maar yeahhhh ……….. het is me gelukt en in mei 2021 ben ik geopereerd en heb een gastric bypass gekregen.
Helaas ging het in mijn geval niet helemaal goed, want in de nacht na de operatie verloor ik ineens veel bloed en ben ik op de ic beland.
Hier ga ik niet teveel over uitwijden, want dat hoeft voor mij niet zo.
Godzijdank is het allemaal goed afgelopen en mocht ik na een dikke week weer naar huis met een heel pakket aan voorschriften en tips.

Door die complicatie heeft het helaas wel een paar maanden langer geduurt voordat ik weer wat conditie had en er weer wat bij was, maar inmiddels gaat het erg goed met me.
Wat ik vanaf het begin al fantastisch vond, was dat mijn diabetes en hoge bloeddruk eigenlijk vanaf dag 1 verdwenen waren en daar doe je het in eerste instantie voor.
Gezonder worden!!!!, want ik wil nog altijd minstens 100 jaar worden en tja, dan moet je niet al voor je 50e gaan kwakkelen he.

“En het afvallen dan?” hoor ik je denken ;-)
Dat gaat voor mij boven verwachting goed en inmiddels ben ik 40 kilo kwijt en bijna op een “gezond” gewicht.
Nu gaat het afvallen in het eerste jaar bijna “vanzelf” en kom je daarna, volgens de geleerden toch wel weer een aantal kilo´s aan en daar moet je dus wel rekening mee houden, dus stiekem hoop ik nog op nog een paar kilo minder hahahahaha.
Al vanaf dat ik zo op de 25 kilo lichter zat, hoorde ik al links en rechts om me heen de opmerking “je moet nu niet méér afvallen hoor, dat is niet mooi meer”, maar écht waar………..die opmerking daar snap ik echt niks van.
Ik heb zelfs nu, nog altijd overgewicht volgens de BMI-Norm (waar ik ook wel een beetje mijn vraagtekens bij zet), maar wat is dat dan, dat mensen zoiets tegen je zeggen?
Kijk, net als ikzelf is iedereen gewend dat ik  “die gezelige dikkerd” was en nu ineens ben ik (in de spiegel) slank en nu zou ik er “niet meer gezond” uitzien?

Het zal er wel bijhoren en heel eerlijk,  het boeit me eigenlijk ook niet zoveel verder wat anderen zeggen, want er is altijd wel iemand die negatief of misschien zelfs wel jaloers is.
Ik voel me nu, ondanks dat ik nog altijd niet 100% ben (zal ik misschien ook wel niet worden ;-) ) gewoon supergoed en ook al is het in mijn hoofd nog altijd niet helemaal ingedaald (ben nog steeds dik) ……… iedere keer als ik voor de spiegel sta in mijn maatje 40/42 heb ik weer even een geluksmomentje en je hebt écht geen idee hoe goed dat voelt.
Ik heb het gevoel dat het me na al die jaren eindelijk gelukt is en natuurlijk blijft het vreselijk opletten en gaat het, vooral met eten, nog niet altijd even lekker, maar dat komt allemaal wel………… en anders maar niet.
Eten is ook niet meer het belangrijkste voor mij.

Mijn conclusie na een leven lang dieten?:

Dat is toch wel dat geen enkel dieet helpt als je echt obesitas hebt en dat ik dolblij ben dat er mogelijkheden zijn om een tweede kans te krijgen op een gezonder en “normaal” leven.
Ik prijs een operatie echt absoluut niet aan, want het geen eenvoudige of “makkellijke” oplossing (zoals veel mensen helaas nog denken) en het is, vooral mentaal, best een zware weg, maar als dit een weg is naar een gezonder en “lichter” leven……………..

Tot de volgende.