ABITUR EN REALSCHULEABSCHLUSS…….EN WAT NU???!!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Je zou toch denken dat ik inmiddels wel weet hoe alles hier reilt en zeilt, maar er zijn toch altijd dingen waarvan ik écht (nog) niet weet hoe het werkt.

Het stomme is, dat ik steeds vaker van die momenten heb dat ik én niet meer goed weet hoe de dingen in Nederland ook alweer werken én absoluut géén idee hoe het hier allemaal in elkaar zit en dan voel je je soms echt ontzettend dom.
Onbewust blijf je toch af en toe nog dingen vergelijken met “hoe het in Nederland is”, maar dat werkt natuurlijk lang niet altijd……… en het stomme is dat je dat ook zelf wel weet.

Daar komt dan nu zo langzamerhand bij dat je steeds vaker op de kinderen moet vertrouwen, omdat zij tegenwoordig vaak veel beter weten hoe bepaalde zaken hier geregeld worden dan ik.
Ik moet toegeven dat ik dat best wel een behoorlijk lastig dingetje vind zo af en toe.
Niet dat ik ze niet vertrouw, integendeel, maar het feit dat ik het dan gewoon zelluf niet weet en dat vaak zo stom vind.

Wat nu op dit moment heel aktueel is, is dat het er dan nu vooral over gaat hoe het er in de toekomst voor de kids uit moet gaan zien en dan vooral ivm studie, opleidingen en werk.

Ik heb wel eens eerder geschreven dat ik, alles wat met school etc. te maken had, “step by step” deed en regelde, en iedere keer wel ging zien hoe het in elkaar zit.
Maar eigenlijk vliegt de tijd zo snel voorbij en zijn ze ineens 18 en 16 en dan zal ik/we ons nu toch maar eens moesten gaan verdiepen in “hoe het nu verder moet” hè.

Onze beide kids zitten nu op dit moment middenin hun eindexamens, wat best een spannende tijd is, alhoewel de kids er vrij relaxed onder zijn, dus ik spreek hier vooral voor mezelf ;-)
Onze zoon doet zijn “Abitur” op het gymnasium en onze dochter haar “Schulabschluss” op de Realschule en wat dannnn???………………..tja, dat was nog wel een zoektocht om dat allemaal uit te zoeken en gelukkig is het inmiddels allemaal geregeld en is vooral die Mutti weer rustig.

Onze zoon wil een opleiding doen in het transport (Speditionskaufmann), wat niet echt een grote verrassing is natuurlijk, aangezien het transport hem natuurlijk met de paplepel ingegoten is.
Om een “Ausbildungsplatz” (leer/werkplek) te krijgen mag je hier wel al een jaar van tevoren gaan solliciteren en daar is ie dus ook vorig jaar augustus ook mee begonnen.
Ik vond die stress destijds nogal overdreven, maar gaandeweg hoorde ik wel via via, dat het verkrijgen van een goede Ausbildungsplatz écht niet zo simpel is.
Na een flink aantal brieven, waar hij in de meeste gevallen niet eens een reaktie op kreeg hadden we na de kerst toch wel zoiets van “dat het toch wel eens tijd werd dat ie wat kreeg” en wát gaan we doen als ie helemaal geen werkplek kan vinden?
Nu moet ik je zeggen, dat ik hier zenuwachtiger van werd dan mijn altijd coole en relaxte zoon (en vader), want die maak je de pis écht niet lauw.
Dus, na nog weer eens een zoektocht op het internet langs verschillende transportbedrijven heeft ie er begin februari nog maar weer eens een paar brieven uitgedaan en tot mijn grote opluchting kreeg ie een uitnodiging voor een gesprek.
Hm, tja, wel een beetje ver weg, maar goed, dat zien we dán wel weer en wauw, wonder boven wonder kreeg hij in dezelfde week nóg een uitnodiging voor een gesprek bij een bedrijf dat iets dichterbij, in Meppen zit.

Het eerste gesprek was heel erg positief en het tweede iets minder (was puur zakelijk), maar afgelopen week kregen we het bericht dat ie bij beide bedrijven aangenomen is!!!!!
Tja, toen het luxeprobleem wat ie nou moet gaan doen, maar daar was ie zelf heel snel over uit.
“Waarbij het gevoel het beste was” en dat was tóch het eerste bedrijf, waar hij ook nog 2 dagen op proef gewerkt heeft en wat goed beviel en dat is hem nu dus geworden.
Het is dan wel wat verder weg, maar ik denk ook dat je op je gevoel moet afgaan en je weet pas als je er werkt of het wat is he………. ik geef hem dus groot gelijk!
De school, waar hij 2 dagen per week naartoe gaat zit in Meppen, dus dat is allemaal wel goed te doen.
Er moet nu wel een auto komen, want met het openbaar vervoer heeft ie helaas niet echt een goede aansluiting, maar dat vindt hij niet zo heel erg hoor ;-) .

Onze dochter heeft het ietsje makkelijker in haar keuze gehad want die wil later dierenarts worden en dan nu als vervolgopleiding naar het Gymnasium waarna zij wil gaan studeren.
Daarbij had ze de keuze tussen het “algemene Gymnasium” in Haren (waar onze zoon op zit) en  het beroepsgymnasium in Meppen, waar de focus wat meer op het latere beroepsleven ligt en zij heeft gekozen voor het laatste en daar is ze dan nu gelukkig ook aangenomen

Wat ik wel erg jammer vond, is dat bijvoorbeeld het gymnasium van mijn zoon heel erg weinig aan de begeleiding van studiekeuze en loopbaanplanning doet, omdat ze er daar in beginsel vanuitgaan dat er na het gymnasium gestudeerd gaat worden, wat in het geval van de “Jahrgang” van mijn zoon bijna helemaal geen sprake is.
Bijna iedereen gaat eerst een beroepsopleiding doen, waarbij ze daarna wel zien of er ooit nog verder gestudeert gaat worden.
Die instelling “dan heb ik in ieder geval een opeiding afgerond” vind ik dan niet eens zo slecht bedacht, want hoeveel studenten studeren uiteindelijk écht af als ze van de Uni komen?

Nu moeten beide kids alleen nog eventjes slagen voor hun eindexamens…………….. maar als ik ze mag geloven gaat dat geen probeem worden!!!!

 

azubi kaffee

 

STEKKER UIT FACEBOOK…….. ENNNNNN ER WEER IN!!!!!

Afbeelding

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

twee weken geleden was ik er zó klaar mee, dat ik besloten heb de stekker uit facebook te trekken…………. waarna ik na een week toch maar weer met hangende pootjes mijn account geactiveerd heb.

“Zo hééé, lekker standvastig” hoor ik je zeggen en inderdaad………. nee, niet dus!!!!!!
Dit was niet eens de eerste keer dat ik ermee wilde stoppen want dat heb ik al vaker geprobeerd.
Ik heb een soort van haat-liefde verhouding met eigenlijk alles wat met social media te maken heeft en iets in mij wil zich er ervan afsluiten, maar tja dan ben je toch “bang dat je iets mist” en dan blijf je toch maar weer….. ken je dat gevoel?
Snapchat en Instagram heb ik ook wel een poosje gehad hoor, maar daar ben ik mee gestopt, omdat mij daarvan “het nut” totaal ontgaat.

Dat gevoel van “bang om iets te missen” had ik vroeger ook vaak als ik een keer in het weekend niet uit kon naar de disco of de kroeg en vaak was het dan ook nog zo, dat als je wél ging er in de meeste gevallen niks aan was en je dus ook niks gemist had als je niet gegaan was………
Of, wat nu heel vaak gebeurt en waar ik ook al eens een keer een hele discussie met een vriendin van mij over gehad heb.
Dan ga je gezellig uit eten of samen iets anders leuk doen en dan heeft iedereen ongemerkt 100.000x die mobiele telefoon in zijn hand, omdat de whatsapp steeds afgaat of er weer zo´n rood 1-tje bij je facebook icoon staat en je dus wel eens een belangrijk berichtje zou kunnen missen…………….. herkenbaar???

Ik kan me daar écht kapot aan ergeren, vooral als je dan eindelijk weer eens gezellig samen zit bij te kletsen, maar aan de andere kant…. ik doe er zelf net zo hard aan mee en waarom??????
Heel vaak roep ik ook……….. “HOE DEDEN WE DAT VROEGER TOEN ER NOG GEEN MOBIELE TELEFOONS WAREN!!!!!”, maar ja, dan ben je weer een oud wijf hè……te zeuren!!!! ;-)

Ooit in een ver verleden ben ik eens voor de gein begonnen met ICQ, dat was volgens mij zo´n beetje het begin van het chatten en zo had ik ineens een vriendin in Amerika…. goh wat bijzonder was dat!!!

Daarna kwam hyves en ineens kon je contact maken met mensen die je járen niet gesproken had, oude klasgenoten of vrienden die verder weg wonen, wat gewéldig!!!!
Daar ben ik ook met mijn eerste weblog begonnen en ik kreeg daar zoveel leuke reacties op dat ik dit ben blijven doen en inmiddels dus zo 15 jaar aan blogjes verder ben.
Ook een reden om door te gaan omdat ik het gewoon veels te leuk vind om te schrijven en om “gelezen te worden”.

En tja, toen ging ik naar Duitsland verhuizen en bleek dat de social media toch wel dé manier is om contacten te blijven onderhouden en dat is voor mij nu toch wel dé grote reden om dus facebook en whatsapp aan te houden.
Het is in mijn geval gewoon een feit dat, als ik geen facebook had gehad, ik met minstens driekwart van mijn facebookvrienden en familie nooit meer contact gehad had.
En dan kún je, zoals mijn man doet, wel zeggen “dat dat niet belangrijk is en dat zulke vriendschappen dan niet belangrijk genoeg zijn van beide kanten” en dat is misschien ook allemaal wel zo, maar ik, als sociaal dier,  geloof dat ik dat toch anders zie……

Als ik alleen al naar mezelf kijk, hoe weinig tijd ik naast mijn werk en gezin heb om bijvoorbeeld met mijn beste vriendinnen het contact te onderhouden………daar blijft soms barre weinig tijd over.
En hoe zit dat dan met die vrienden en vooral familie die je niet zo vaak spreekt en ziet en waarvan ik het in ieder geval heel erg jammer vind als ik daar nooit meer iets van zou horen/zien.
En tja, in mijn geval is het dan ook nog zo dat Duitsland natuurlijk ook nog vreselijk ver weg is!!!!!

Kijk…… dán is facebook, ondanks dat je daar ook zo langzamerhand heel veel flauwekul en vooral reclames voorbij ziet komen, wel een mooi medium om nog een beetje op de hoogte te blijven van wat iedereen zo doet.
Het is natuurlijk wel relatief, want bijna iedereen (ik in ieder geval wel) zet er alleen maar positieve en leuke dingen op die ze meemaken, maar goed, dat maakt allemaal niks uit.
Je loopt zowieso niet met je ellende te koop en dan al helemáál niet op social media!!!
Er is toch nog wel iets wat privé blijft hahahahaha.

Hoewel ik erover klaag, vind ik Whatsapp toch écht wel een heel handig medium, want bellen doet toch ook bijna niemand meer. ;-)
Ik heb welgeteld nog 2 vriendinnen en oja, mijn schoonmoeder (omdat zij geen mobiele telefoon of computer heeft) waar ik regelmatig mee bel, maar voor de rest gaat alles via whatsapp, facetime of skype.
Ook op mijn werk merk ik steeds vaker dat whatsapp wel heel handig is ivm het doorgeven van schades en schadefoto´s etc

Tot slot……….neem ik toch aan dat je wel snapt wat voor punt ik hier wil maken.
Nee, ik wil niet dat de mobiele telefoons en de  social media verdwijnt, maar ik zou willen dat de invloed die het op MIJN dagelijks bestaan heeft eens wat minder zou worden en tja, ik weet ook heus wel, dat ik daar zelf bij ben en daar dus zelf invloed op heb.
Maar, zeg nou eerlijk……  ik ben toch niet de enige die hiermee worstelt of ben ik gewoon zo´n enorme muts die weer eens wat te zeuren moet hebben?

Ik kan me dat eigenlijk niet voorstellen!!!!!

Fijne 2e paasdag en jullie zijn dus (helaas) nog niet van me af……….. XXX

 

faceb