Waarom verhuisd naar Duitsland?……. nou, omdat……

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Hoe komt je er in vredesnaam bij om in Duitsland te gaan wonen?
Die vraag is me de afgelopen jaren al heel vaak gesteld hahahaha.
En tja, dat is een hele goede vraag, waar ik eerlijk gezegd niet écht een kort en bondig antwoord op kan geven.

Al sinds wij samen zijn (inmiddels alweer meer dan 23 jaar) hebben we het erover gehad om „ooit….  ”als we later groot zijn“ naar Noorwegen te emigreren omdat we allebei gek zijn op dat land en dan niet alleen als vakantieland of vanwege de prachtige natuur en ruimte, maar ook vanwege de mensen, de mentaliteit en het rustige en stabiele woonklimaat.

Al die jaren is er bij ons samen een soort van „sluimerende onrust“ geweest die niet te omschrijven is en altijd bleef dat begrip „emigreren“ een beetje hangen.
En hoewel ik ook dolgraag naar Noorwegen was geemigreerd, áls het náást Nederland had gelegen, en hoe mooi en aantrekkelijk ik het land ook vind, het ging mij toch vééls te ver om daar voorgoed heen te gaan.
Want wat gebeurt er als je dat doet, je breekt écht met alles en iedereen die je lief is als je zo ver weggaat en dát wilde ik absoluut niet.

Mijn man heeft daar nog wel een tijdje moeite mee gehad, want die heeft daar andere gedachten over en kwam bijvoorbeeld nog met de oplossing dat we dan op z’n minst vlakbij een vliegveld zouden gaan wonen, want dan kon ik tenminste nog een paar keer per jaar naar Nederland vliegen, maar dat leek me ook niks, want hoe gaat dat in de praktijk? ………

We zijn eind jaren ’90 voor het eerst al eens een paar keer over de grens in Duitsland gaan kijken naar een aantal woningen, maar op een of andere manier zijn we toen niet echt serieus doorgegaan met onze plannen en ideeen.

Toen onze kinderen in 2005, 3 en 5 jaar oud waren, hadden we allebei zoiets dat, wanneer je nog „iets“ zou willen, dan moet je dat NU doen!
Ze zijn nu nog zo klein, dat het “aanpassen” waarschijnlijk niet zo heel veel problemen moet gaat geven.
Ikzelf ben tot mijn 14e jaar 5 keer verhuisd naar verschillende delen van het land en vond het, vooral toen ik op mijn 14e van Noord-Holland naar Drenthe verhuisde echt vreselijk om te moeten verhuizen en al mijn vrienden achter te moeten laten. En wat dacht je van die rare taal die ze daar in Drenthe spreken ……. :-p
Dat is achteraf helemaal goed gekomen hoor, maak je maar geen zorgen, maar ik weet dus wel dat verhuizen voor kinderen nogal ingrijpend kan zijn en dat dit niet onderschat moet worden.
Wat voor ons beiden ook een vrij grote reden was, was dat wij vonden dat de hele atmosfeer in Nederland er in die tijd ook niet echt beter op was geworden (de moorden op Pim Fortuyn, Theo van Gogh en de “ikke, ikke, ikke-mentaliteit die je steeds meer zag) en toen zijn we dus serieus op zoek gegaan naar een huis over de grens.

En dat werd dus uiteindelijk een huis in Duitsland……………

Wij hadden ons al een behoorlijke tijd verdiept in het wonen in Duitsland en alles wat daar bij komt kijken, via internet en allerlei andere informatie die we konden vinden en het werd voor ons steeds aantrekkelijker om de grens over te gaan.
Wat, als klein voorbeeld, een positief voordeel voor ons leek is hoe mensen hier nog met elkaar omgaan, het respekt voor anderen en vooral voor ouderen, staat hier nog heel hoog in het vaandel en daar is écht een wezenlijk verschil met Nederland.

Nu moet ik dit natuurlijk wel iets relativeren, want ze leven hier natuurlijk ook niet meer in het stenen tijdperk en ook hier is het natuurllijk niet altijd pais en vree (helaas nergens hahaha), maar er zijn toch écht nog wel grote verschillen merkbaar.

Voorbeeldje: Je spreekt IEDEREEN hier aan met SIE (U), totdat diegene (vaak de oudere persoon) aangeeft dat je mag “Du-tsen”.
Ook wordt iedereen vanaf een jaar of 17/18 met Frau of Herr Huppeldepup aangesproken, iets waar ik trouwens zelf behoorlijk aan moest wennen, ik werd er in het begin een beetje lacherig van en zei al heel snel……….. „zeg maar Inge hoor!!“, je gaat je er meteen zo oud door voelen ;-) , maar na een tijdje went dat écht.

Natúúrlijk was ook het aantrekkelijke en relatief goedkope wonen op het platteland een heel  groot positief punt, daar moeten ook wij eerlijk over zijn.
Prachtige vrijstaande woningen op erg ruime kavels en dat alles voor een zeer betaalbare prijs waar je in Nederland misschien net een rijtjeswoning voor koopt,  dat is toch wel een hele grote reden waar vele Nederlanders voor over de grens komen wonen.

Wij wilden persé niet in een dorp gaan wonen waar al massa’s Nederlanders woonden en zo zijn we op zoek gegaan in dorpen die tot max. een uur rijden van onze familie en vrienden lagen, dát was voor mij de grens.
Uiteindelijk kwamen we uit op 3 prachtige bouwkavels die toevallig allemaal binnen 1 gemeente vielen, 3 kwartier rijden vanaf ons oude dorp in Nederland.
Onze voorkeur ging uit naar zelf bouwen, alhoewel je hier ook echt prachtige „opknappertjes“ op enorme landgoederen kan kopen, maar een huis dat je zelf bouwt kan je volledig naar je eigen smaak inrichten en dat is ook prima gelukt, moet ik zeggen.
Ik moest er persoonlijk ook niet aan denken om járenlang in de rommel te moeten wonen, want zo´n opknappertje is NOOIT af!!!
We hadden bij toeval een architekt gevonden in een dorp waar we op een zaterdag doorheen reden en deze man heeft ons uiteindelijk écht perfekt geholpen en gaf ons vele tips over het wonen en vooral leven in Duitsland.
Achteraf zijn we heel gelukkig dat we deze man hadden gevonden en hebben wij bijna geen problemen gehad met de bouw, maar wij hebben al van verschillende mensen „horror-verhalen“ gehoord over dingen die fout gingen met de bouw en/of met de verhuizing.
Onze ervaring is, dat je je goed moet laten voorlichten en proberen zoveel mogelijk ZELF te regelen, want als je té veel afhankelijk bent van anderen……………….. kan het wel eens fout lopen.

Ook een goede kennis van de Duitse taal is écht wel een must, want er komen zoveel dingen kijken bij de bouw en het emigreren, dat je soms door het doolhof van papieren en regeltjes niet meer weet wat je allemaal moet regelen.

Ikzelf vond het vreselijk dat mijn Duits op dat moment zo vreselijk slecht was en ik kan je dus uit eigen ervaring alleen maar aanraden, dat áls je naar een ander land gaat verhuizen het erg handig is als JE DE TAAL OOK KUNT SPREKEN!!!
Hoe niedlich de Duitsers onze Nederlandse taal meestal ook vinden, het is soms écht gewoon tenenkrommend om te horen hoe slecht sommige Nederlanders Duits spreken.

Goed, uiteindelijk hebben wij een prachtige ruime bouwkavel gekocht in een woonwijk van zo’n 20 kavels met onze achtertuin aan de rand van een klein bos en recht tegenover een enorm oerbos, waar je zo inloopt, écht fantástisch!!!!
Wij waren een van de eersten die daar een kavel kochten en tja, dan moet je maar afwachten wie je buren worden en wij hoopten natuurlijk op een gemeleerde buurt van Duitsers en een enkele Hollander en vooral………………… méér kinderen.
Nu wil ik niks negatiefs over onze buren schrijven, juist absoluut niet, maar helaas (en dat zeggen veel buren zelf eigenlijk ook, dat is dan wel weer erg grappig) helaas zijn er nu 11 kavels verkocht, waaronder 10 aan Nederlanders en dan ook nog gepensioneerden, dus praktisch geen andere kinderen.
Zó jammer, maar goed, het is allemaal niet anders, als je álles van tevoren weet……………

Het enige wat écht wel jammer is, is dat er ook in het dorp niet heel veel andere kinderen wonen die van dezelfde leeftijd zijn van onze kids en dat onze kinderen dus bijna altijd spelen met kinderen die in andere dorpen wonen en dat betekend dus, heel veel autorijden en ook dat ze best vaak op zichzelf (lees: computer, smartphone, skype, whatsapp ;-) ) aangewezen zijn.

De conclusie na 7 jaar Duitsland is op dit moment, dat we hier met ongelooflijk veel plezier wonen en dat we nog steeds het idee hebben dat we ook voor onze kinderen een hele goede keuze hebben gemaakt.
En natúúrlijk hebben wij ook daar wel onze twijfels over gehad en de toekomst zal moeten uitwijzen of het ook zo positief blijft, maar als je onze kinderen zelf vraagt of ze terug willen naar Nederland, dan zeggen ze allebei vol overgave …… NEE!!!!!

Ik zeg niet dat ik NOOIT meer terug ga, maar voorlopig ben ik hier hartstikke gelukkig en wordt het in de loop der tijd eigenlijk alleen maar leuker.

Ik heb inmiddels leuk werk gevonden bij een plaatselijk verzekeringskantoortje waar ik dus heel veel mensen leer kennen en de Duitse taal steeds beter leer, heb er een paar hele gezellige vriendinnen (ook Duitse) bij, de kinderen hebben het prima naar hun zin op school en zitten op sport en, wat nog belangrijker is, ze hebben veel vriendjes en vriendinnen.

Kortom………………… voor ons is het een goede keuze geweest!!!!

Bis nächste Mal.

Schützenfest ……………. dáár moét je bij zijn!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Als je houdt van een feestje en een beste borrel, dan ben je hier in Duitsland écht helemaal op de goede plek, want dát kunnen ze…. feestvieren en als vanzelfsprekend hoort daar vooral véél alcohol bij.

Ik vergeet nooit meer dat, toen we hier net woonden, mij door één van onze nieuwe (Duitse) buren verteld werd dat er altijd wel iets te vieren is en zo niet, dan zoeken ze wel een reden…………. zelfs als de kat jongen heeft, dan moet daar op gedronken worden ;-)

Het Schützenfest is bijvoorbeeld zo’n typisch volksfeest dat 1x per jaar in ieder dorp gevierd wordt.
Ieder dorp heeft een eigen Schützenverein waar ook (bijna) iedere man lid van is (tja, schieten is een Mannending hè!!!) en op het Schützenfest wordt ieder jaar een nieuwe Koning „geschoten“.
Wij zelf kenden het begrip schuttersvereniging niet, maar volgens mij hebben ze in het zuiden van Nederland ook wel schuttersfeesten en ik denk dat dat niet zo heel veel verschil maakt met hoe het hier gevierd wordt.

Nu moet ik heel eerlijk zeggen dat wij niet zo heel erg van de traditionele feesten zijn, ik ga liever naar een goed concert.
Ook in Nederland gingen wij bijvoorbeeld niet naar de rommelmarkt of het koekhappen op koninginnedag of dat soort „traditionele“ evenementen, en wij doen daar dan ook hier niet écht aan mee, maar voor de kids moeten we ons gezicht af en toe wel ff laten zien he hahahaha.
Maar na 7 jaar weet ik wel ongeveer hoe het er aantoe gaat op zo´n feest en sinds onze zoon vorig jaar „Kinderkönig“ geworden is helemáál……… 

 Ik moet er trouwens wel even bij zeggen voor diegenen die dit lezen plannen hebben om te emigreren, dat het hier op het platteland wél echt erg belangrijk is voor je integratie dat je aan zulke evenementen deelneemt, want het wordt écht héél erg op prijs gesteld als je regelmatig je gezicht laat zien en het is ook écht wel dé manier om snel opgenomen te worden in de dorpsgemeenschap.

Wij vinden eigenlijk dat wij op onze manier al aardig goed zijn geintegreerd en dat natuurlijk mede dankzij onze kinderen.
Sommige evenementen zijn gewoon niet óns ding en tja, ik wil ook niet koste wat het kost overal maar aan mee doen om maar aardig gevonden te worden, dat gaat me écht te ver.
Ik heb ook de ervaring dat je voor sommigen uit het dorp toch altijd de “buitenstaander” blijft en die zeggen bijvoorbeeld ook nooit iets tegen je als ze je alleen tegenkomen………
Ik kan trouwens wel heel stoer zeggen dat me dat niks doet, maar vooral in het begin dat we hier woonden had ik best moeite met zulke mensen, maar ik weet inmiddels dat het vaak niet eens persoonlijk bedoeld is en dat die mensen nu eenmaal zo stug zijn.……….. tja, zulke mensen zijn er in Nederland ook, denk ik dan maar en dat is dan zijn/haar probleem niet de mijne!!!
Wij hebben inmiddels genoeg leuke contacten met veel dorpsgenoten en ik heb hier een paar erg lieve vriendinnen, waarvan ik weet wat ik daar aan heb en dat is voor mij genoeg.

Ik ben er in het dorp wel eens op aangesproken hoor, waarom we er vooral ‘s-avonds nooit bij zijn op het Schützenfest en dan zeg ik ook eerlijk dat we er niet veel aan vinden en tja, wat ze daar dan van vinden……… geen idee, maar ik kan er wel naar raden hoor hahaha.

Maar goed, wat we dan ieder jaar wél doen is ‘s-middags de optocht bekijken, dat doen we dan ook vooral voor de kinderen hoor, want die vinden het wél erg leuk en zij komen nu gelukkig op een leeftijd dat ze alleen of met vrienden naar het feest gaan.

Het Schützenfest duurt 2 dagen (zondag en maandag) en verloopt ieder jaar volgens een vast patroon.
Op de zondag is het de dag van de oude Schützenkoning en koningin die het afgelopen hele jaar hun functie vervuld hebben. (geen idee welke, maar ze moeten oa hun opwachting maken bij ieder ander Schützenfest in onze gemeente ;-) )

Het „aantreden“ is zondag´s om 14.00 bij het Gasthof tegenover de kerk (hoe kan het anders) en daar komen alle “broeders” in uniform van de Schützenvereniging en die van de omliggende dorpen uit dezelfde gemeente hun eer betonen aan de koning en zijn gevolg.

De koning draagt een prachtig pak met bijpassende koningsketting en zijn vrouw draagt een prachtige galajurk, écht super chique met daarbij behorende haardracht en niet te vergeten geweldig mooie bloemstukken en corsages.
Het lijkt wel een bruiloft, zo mooi zien ze eruit, écht wel leuk om te zien hoor, maar ik moest er toch niet aan denken dat ik zelf in zo´n gevolg mee moest lopen.
In het gevolg loopt ook de kinderkönig met zijn koninin en gevolg mee.
Het gevolg van de koning bestaat uit ongeveer 20 personen en dat zijn meestal goede vrienden of buren van de koning en koningin,  ook zij zijn gekleed in gala.

Na het „aantreden“ gaat het hele gevolg in optocht met fanfare door de hoofdstraat van de ene naar de andere kant van het dorp (zo’n 3 km), de “Schützenbroeders” lopen (marcheren) achter de fanfare voorop en de koning en zijn gevolg rijden er in een grote versierde huifkar achteraan, waarna alle kinderen uit het dorp meelopen met bogen en nepgeweren.
Daarachter komt het „gepeupel“ dat eventueel nog mee zouden willen lopen.

De optocht gaat naar het “Jugendheim”, het dorpshuis midden in het dorp op de hoofdstraat en daar staat een enorme feesttent met een biertent en een aantal attrakties voor de kinderen, zoals een schiettent, goktent, patat en bratwursttent en bijvoorbeeld een zweefmolen.

In de tent staat een podium en natuurlijk, niet te vergeten een enorme bar en daar komt het hele dorp bijeen om de koning en koningin te begroeten.
De begroeting en felicitaties worden beklonken met minstens 1, maar waarschijnlijk meerdere schnaps……………. op 1 been kun je niet lopen hè.

Meestal is dat het moment waarop wij (mijn man en ik) weer met stille trom vertrekken hahahaha en dan blijven de kids gezellig nog even meevieren totdat het hele gevolg gaat eten.

‘s-avonds begint het grote feest en speelt er een band in de tent die alle feestnummers van stal haalt en wat tot in de kleine uurtjes doorgaat.

schützenfest

 

Dan wordt de volgende dag hetzelfde ritueel eigenlijk wéér herhaald, met het enige verschil, dat ´s-morgens de nieuwe Koning nog „geschoten“ moet worden, met of zonder kater….
Er zijn meestal maar een paar kandidaten die schieten en dit is (volgens mij) van tevoren vastgelegd, want tja, zo’n feestje moet wel een beetje voorbereid worden en je mag ook niet binnen (geloof ik) 5 jaar nogmaals Schützenkönig worden.

Ook de jonge jongens van het dorp mogen schieten om kinderkönig te worden en deze wordt dan ook voor een jaar in het gevolg van de volwassen koning opgenomen.
Onze zoon is in 2012 koning geworden, maar omdat dit als zo´n enorm verhaal geworden is, schrijf ik daar een volgende keer over……….. dat was ook weer een verhaal om niet te vergeten. 

Als de nieuwe koning geschoten is, verloopt de rest van de dag eigenlijk hetzelfde als de vorige.
Je snapt denk ik ook wel, dat de meesten dan de dinsdag en meestal ook zelfs de woensdag een dagje vrij nemen “om bij te komen”.

Naast het Schützenfest zijn er zo nog een aantal andere evenementen die ieder jaar weer terugkomen in het dorp.

Zo heb je natuurlijk het Carnaval, waarbij er bijvoorbeeld apart vrouwencarnaval gevierd wordt.
1 mei, de dag van de arbeid, dat is in Duitsland een officiele vrije dag en is een
traditionele dag waarbij families of vriendengroepen samen bijvoorbeeld gaan fietsen  en „grillen“ (bbq-en).
Op 30 april, ´s-avonds wordt traditioneel de „Maibaum“ opgesteld en dit wordt voornamelijk met de Nachbarschaft (buurt) gevierd met gezellig grillen en drinken en vooral de jongere kinderen zijn dan zodra het donker is druk met het “stelen” van de maibaum van anderen. Onze kinderen hebben al een aantal jaren mee mogen vieren bij vriendjes en vinden dit een geweldig leuk feest………….. vooral omdat ze zo lekker laat naar bed mogen hahaha

Ookal doen wij er zelf niet zo aan mee, toch vind het ik het gewéldig om te zien dat hier vele tradities nog heel hoog in het vaandel staan en gevierd worden …………………. ik hoop dat onze kinderen daar wat van gaan overnemen en wie weet vieren wij dan ooit nog met hen mee.

Tot de volgde blog …………