DE LANDJUGEND VERMAAKT ZICH WEL….. EINS, ZWEI, DREI, SAUFEN!!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Ok, eerlijk is eerlijk………..

Zo prachtig mooi als ik het leven op het zo heerlijk rustige platteland hier ook vind, natuurlijk zitten er ook wel een paar nadeeltjes aan.

En het allergrootste nadeel is toch wel, dat er voor de kinderen, kortgezegd, geen ene moer te doen is en tja, dan moeten ze er zelf wat van maken he.

Toen ze klein waren, in ons geval waren er vroeger hier ook maar weinig kinderen van dezelfde leeftijd die in de buurt woonden.
En tja, als het dan ook al niet zo klikt met diegene die juist wél heel dichtbij wonen dan wordt het al vrij lastig.
Ach, zolang ze klein zijn gaat het vaak nog wel, maar vanaf een bepaalde leeftijd wordt het toch iets moeilijker en gaan ze zich toch echt vervelen.
En ik ben dan ook niet zo´n moeder die haar kinderen de hele dag bezig houdt omdat ze zich vervelen.
Ze vonden vroeger het bos nog wel interessant en een beetje door het mais banjeren en in de buurt wat rondfietsen en skeeleren, maar als je dat heel vaak alleen moet doen gaat dat ook snel vervelen he.
Je kunt natuurlijk ook wel met vriendjes afspreken, maar bent dan altijd afhankellijk van je moeder en tja die heeft ook niet altijd tijd (en zin….) om iedere keer maar weer van hot naar her te rijden.

Kortom, zolang je nog afhankelijk bent van anderen (lees: je moeder) kan het soms heel saai en vervelend zijn in zo´n dorp.
Dus de t.v., nintendo DS, gitaar, playstation en niet te vergeten, mobiele telefoon, hebben hier overuren gedraaid zeg maar.

En nu zijn de kids 16 en 18 en ziet het er allemaal een stuk anders uit, wat niet alleen de kids, maar ook moeders errug fijn vindt.
Alhoewel de jongste nog altijd afhankelijk is van anderen wordt het wel een stuk makkelijker.
Gelukkig heeft zij, maar ook haar vriendin, een broer met een rijbewijs, die maar wát graag de taxichauffeur speelt (nóg wel!!) en haar dus overal heenbrengt en daaarna wel weer vandaan plukt.

Zoonlief gaat inmiddels, zodra hij de autosleutels te pakken heeft, met de auto overal en nergens heen en reist ook met enige regelmaat zijn voetbalkluppie “Meppen” achterna met de trein door half duitsland.

Ik snap nu ook heel goed waarom de jeugd hier (bijna) allemaal, zodra ze 18 zijn een eigen auto hebben/krijgen, want er gaat gewoon een wereld voor ze open en het is toch wel heel makkelijk.
Onze zoon heeft er nog geen, maar ik vrees dat hij er voor zijn opleiding straks wel aan moet geloven………… dus er wordt druk gespaard ;-)

Ik vond dat in het begin vreselijk overdreven en vond de jeugd hier maar verwend.
Maar, hoewel ik het zwaar vind om toe te geven…… zelfs ik zit wel eens mis met mijn (voor-) oordeel en ben er in dit geval wel op teruggekomen.
Niet alleen voor de leuke dingen is het erg handig om een auto te hebben, maar als ze een opleiding gaan doen of gaan werken zijn ze vaak aangewezen op een auto omdat het openbaar vervoer op veel punten erg slecht geregeld is hier.

Vanaf een jaar of 15 gaat de jeugd in zo´n beetje ieder dorp hier bij de “Landjugendverein” en dat is een leuke verbetering/aanvulling op hun sociale leven (buiten de sociale media dan natuurlijk, maar daar hebben we het even niet over).
Ze organiseren ontzettend veel leuke feesten en komen regelmatig “gewoon” bij elkaar om wat te hangen en te chillen.
Ook bij de diverse tradities wordt door de landjugend een eigen evenement geregeld en dan is er natuurlijk 1x per jaar de knaller…………….. de Six pack Party!!!!
Dit is een jaarlijks terugkerende evenement bij ons in het dorp en het is écht een megaparty.
Er staat een enorme feesttent middenin het dorp en vanuit heel emsland komt de jeugd vanavond feesten, wel 500 man, als het niet er niet meer zijn.

Dit jaar mag onze dochter voor het eerst naar deze megaparty en omdat wij natuurlijk “in het dorp” wonen is er besloten dat er bij ons vanavond “Vorsaufen” is.
Ik geloof dat ik deze term niet uit hoef te leggen en na mijn blog “geen 18, geen bier………. nou niet hier!!!!” ( http://verhuisdnaarduitsland.nl/?p=530  ) snap je ook dat hier geen houden aan is, ook al is het spul nog lang geen 18.

Je kunt hier een hele discussie over gaan voeren, maar daar heb ik helemaal geen zin in en daar gaat het nu ook niet over.

De voorbereidingen zijn al 2 weken in volle gang en ik krijg het gevoel dat het “Vorsaufen” belangrijker is dan de daadwerkelijke party hahahaha.
Banken met tafels moeten geregeld worden en een heater, omdat het in de garage nog steeds wat frisjes is ookal is die enorme (oeh, wat fijne!!!) vorst weer weg.
(tja, je denk toch zeker niet dat ik dat hele spul in huis wil hebben??!!)
Natuurlijk moet er ook drank en chips en pizza´s gehaald worden en nu zijn we geloof ik startklaar voor wat er komen gaat.

Geweldig toch allemaal en ik vind het allemaal prima.
Ik vind het alleen maar ontzettend leuk om te zien dat de vriendengroepen zich steeds meer uitbreiden en hoe ontzettend gezellig ze het met elkaar hebben.

Heel egoistisch misschien, maar ik ben nog steeds van mening dat we hier een supergoeie plek hebben uitgezocht om te wonen en je ziet dat de kids wel een weg vinden om zichzelf te vermaken

En ik……………… kan lekker blijven genieten!!!!!

10 JAHRE DEUTSCHLAND…… WIE WÄRE ES DAMIT!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Precies vandaag wonen wij 10 jaar in Duitsland………. een mooi moment om eens terug te kijken op wat dat ons gebracht heeft en of onze verwachtingen, als we die al hadden, een beetje uitgekomen zijn.

Wat waren onze verwachtingen eigenlijk?
In eerste instantie was de reden van onze emigratie dezelfde als die van  99% van alle Hollanders die over de grens gaan……….. het goedkope en riante wonen.

Voor mijn man was dit dé belangrijkste reden, maar ik had ook écht nog wel andere redenen om weg te gaan.
In mijn ogen is een mooie woning best leuk hoor, maar als je er doodongelukkig bent in de omgeving waar je woont heb je er toch nóg niks aan?

We wonen in een schattig klein boerendorpje in een prachtig groot (voor Duitse begrippen klein!!!) vrijstaand en vooral nieuw huis op een flink grondstuk dat in Nederland onbetaalbaar zou zijn geweest.
Om een voorbeeldje te noemen:
Waar je in Nederland voor de grondprijs zo rond de 300€ (of misschien zelfs inmiddels meer?) per m2 betaald, zit je hier op een prijs van 12,50€ m2………. en dan heb ik het nog niet eens over de bouw van de woning.
Wij hebben zeer bewust “milieubewust” gebouwd met in het huis oa.een warmtepomp en geen gasaansluiting en na een paar jaar hebben we zonnepanelen op het dak genomen.
Het mooiste zou zijn als we ook nog iets met windenergie zouden kunnen doen en wie weet komt dat er ooit nog van.

Daarbij wonen wij op een schitterende, rustige plek met aan alle kanten bos en weilanden en die paar buren die we dan hebben die nemen we gewoon voor lief, alhoewel ik persoonlijk achteraf zelfs nog wel iets vrijer of wat meer tussen de Duitsers had willen wonen.
Zoals ik al eerder geschreven heb, hebben we vrij veel Nederlandse buren.

Mijn verwachtingen waren ook vooral dat we los zouden komen uit ons oude, hectische bestaan met weinig perspectief naar nieuwe dingen en dat de kinderen in een leuke en respectvolle omgeving groot zouden worden ennnnnn er was sprake van dat mijn man de kans kreeg om werk te gaan doen, waarbij hij dagelijks thuis zou zijn ipv alleen in het weekend …………….. een van de voornemens die uiteindelijk NIET uitgekomen is.

Nu klinkt het misschien een beetje alsof ik doodongelukkig was in mijn vorige “leven”, maar dat was absoluut niet zo…………. noem het onvrede, onrust, zeg het maar.

De integratie:

Wat wij wel meteen anders gedaan hebben dan de meeste hollanders is dat we hebben besloten dat áls we gaan emigreren, we ook volledig gaan integreren en ik kan je vertellen dat dat een van de dingen is die ons toch wel erg goed gelukt is!!!

De kinderen gingen meteen naar een Duitse school en bijvoorbeeld Arjen (toen 6) werd door een klasgenootje vanaf het begin “aan de hand” genomen en ging meteen mee naar de plaatselijke voetbalvereniging en allerlei andere dingen die voor de jeugd georganiseerd werden.
Binnen 3 maanden spraken en verstonden ze allebei al erg goed Duits en ging het erg goed op school…………. dat was toch wel een enorme opluchting kan ik je vertellen.
Uit eigen ervaring blijkt toch dat jonge kinderen erg snel een vreemde taal kunnen leren, want ook Engels, dat ze hier vanaf de 3e klas (8 jaar) krijgen, is geen enkel probleem voor die van ons.

Ikzelf zat in na een jaar meteen in het bestuur van de Kindergarten (blog) van Nina en ook dat helpt natuurlijk bij de integratie.

De taal was voor mij in het begin nog wel een probleempje, want mijn Duits was zéér belabberd, zoals ik in een eerdere blog wel eens beschreven heb.
Maar dan is het leuk als je in een kleine gemeenschap woont, want (bijna) iedereen vindt het super dat je het gewoon probeert en ze begrijpen écht wel wat je wilt zeggen, ookal is het niet altijd even goed wat je zegt.

Ik heb ook wel eens een verschrikkelijke taalblunder gemaakt aan het voetbalveld (iets met de scheidsrechter die op zijn fluit moest blazen en dan woordelijk vertaald ;-) )wat dan toch wel vrij hilarisch is, maar van dat soort fouten leer je héél snel hahahaha………….. was wel erg peinlich.

In het begin deden we ook mee aan alle dorpsfeesten, Schützenfest, kermis, Weihnachtsfeier in de kerk, ouderendagen in het dorpshuis, knutselmiddagen voor de jeugd etc.etc. maar dat soort bijeenkomsten zijn niet echt ons ding, alhoewel de kinderen daar gelukkig meestal wel aan meedoen en dat inmiddels ook zonder dat ma erbij moet zijn.
In Nederland deden we aan zulke dingen ook vaak niet mee, dus waarom daar nu wel aan beginnen?!
Omdat de mensen hier bijna allemaal katholiek zijn en wij niet van het geloof zijn, doen wij aan een groot deel (voor de dorpelingen zeer belangrijk deel!!!) niet mee aan alle kerkelijke activiteiten………….. écht wel een gemiste kans in de integratie hahahaha ;-)

Het Schützenfest is zo´n voorbeeld waar wij écht niet meer heengaan en we hebben het écht geprobeerd hoor.
Dat is gewoon één grote zuippartij en een traditie waar wij niet mee grootgeworden zijn en dus ook absoluut niks mee hebben.
Aangezien mijn man in die tijd niet dronk, iets wat voor de Duitsers al hélemaal niet voor te stellen is, was dat al een rare situatie als hij dan met zijn colaatje tussen de mannen stond.
Onze zoon gaat wel al 10 jaar heen en is zelfs Kinderkönig (blog) geweest en is sinds dit jaar lid van de Schützenverein en de Landjugendverein en dat is ook wel een teken dat ie er écht tussen zit.

De enige van ons gezin die niet volledig is geintegreerd is mijn man, maar die vind dat eigenlijk ook totaal niet belangrijk en ik vind het ook prima.

Terugkijkend op 10 jaar wonen in Duitsland……………….. Hebben wij het in onze ogen best goed gedaan!!!

We zijn als gezin ontzettend gelukkig en hecht en natuurlijk zijn er ook wel eens tijden geweest dat het allemaal niet zo leuk en gezellig was, maar wie heeft dat niet en dat is ook verder helemaal niet interessant.
Op misschien een of twee momenten na, hebben wij nooit spijt gehad dat we hier zijn heengegaan en we zijn ook voorlopig nog lang niet van plan hier weer weg te gaan.
De kinderen hebben heel veel vrienden, doen aan leuke sport en ze doen ook nog erg leuk mee op school.
Alhoewel er in dit  boerengehucht niet altijd even veel loos is, vermaken ze zich meestal erg goed.
Vooral nu onze zoon een motor heeft, kan hij er fijn op uit wanneer en waarheen hij maar wil.
Ik heb sinds 5 jaar ontzettend leuk werk bij een Duitse baas die ook nog eens heel aardig is en die mij met respect behandeld, iets wat hier in Duitsland niet altijd even vanzelfsprekend is tussen werknemer en werkgever.
Manlief heeft sinds een paar jaar zijn eigen bedrijf, sinds een jaar zelfs in Duitsland, en ook dat loopt allemaal zeer voorspoedig.

Het maakt uiteindelijk absoluut niet uit wáár je woont, want mensen zijn gewoon overal hetzelfde…………….. dat bevestigt eigenlijk alleen maar wat ik al wist.
Je hebt overal mensen waar je goed mee kunt en mensen waar je absoluut niet mee door 1 deur kan.
Als je in een totaal vreemde omgeving komt wonen, waar je helemaal niemand kent, helpt het toch wel als je een beetje mensenkennis hebt en wat best heel belangrijk is, is dat je gewoon op je gevoel afgaat.
Ik heb hier een aantal hele lieve mensen leren kennen en sinds een paar jaar ook een zeer goede vriendin en die vriendschap koester ik zeer.
Vreemd idee dat je elkaar nooit ontmoet zou hebben als je hier niet was komen wonen……..
En tja, helaas zijn er ook een aantal mensen die ik nooit meer zie, vooral omdat wij hierheen verhuisd zijn
Dat is helaas niet anders en is dat een zeer vervelende bijkomstigheid, waar ik ook best wel last van gehad heb, maar het weegt niet op tegen alle positieve ervaringen die wij hebben.

Ik zal mijn blogje blijven bijhouden en jullie op de hoogte houden als ik hier weer eens iets “typisch Deutsch” meemaak.
Ik hoop dat jullie het leuk vinden om af een toe eens met ons mee te “leven” ;-)

Liebe Grüße X

GEEN 18 GEEN BIER???……. NOU, NIET HIER!!!!!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Gisteren heb ik weer 1 ding over mezelf ontdekt en daar ben ik héél erg blij om…………….. ik ben géén ontaarde moeder!!!!!

Arjen is in januari 15 geworden en sindsdien geht es hier Los!!!!! …….en dan met de nodige feestjes en helaas ook het “daarbij horende” alcoholgebruik, want als ze hier in het Emsland iets vernünftig lernen, dan is het wel drinken en of ik daar nou zo blij mee ben……..
Ik ben altijd nogal uitgesproken geweest over het gebruik (misbruik) van alcohol en vooral op jonge leeftijd en geloof me, daar heb ik ook een duidelijke en hele goede reden voor, maar ik moet nu toch toegeven dat mijn standvastigheid toch wel wankelt.

Nu Arjen 15 geworden is, komt ineens, als donderslag bij heldere hemel, het thema alcohol om de hoek kijken.
Twee weken voor zijn 15e verjaardag, met oud en nieuw had ie voor het eerst bij zijn beste vriend een “Alster” gedronken, dat is net zoiets als Radler.
Op zich ook niet écht een probleem hoor, maar toen ik hem de dag erop op kwam halen kreeg ik van de moeder van zijn vriend te horen dat dit nog maar “het begin van een zeer bewogen jaar” gaat worden……………………. hoezo?????

“Onze” jongens zijn in januari beide 15 jaar geworden, maar hun “klicke” (vriendengroep) bestaat uit een groot aantal heren die dit jaar 16 (of zelfs ouder) worden en 16 is een heel bijzondere leeftijd, die groots gevierd wordt.
Daar komt nog bij, dat onze zoon sinds februari bij de “Landjugend” is en daarbij ook officieel ingewijd is met de nodige schnapps en biertjes. (Hij was daarna ook wel een beetje ziek geweest……………… gelukkig!!!!)
De “Landjugend” is de plattelandsvereniging voor jongeren uit het dorp van 15 tot en met 25 jaar en die organiseren zo door het hele jaar allemaal feestjes en evenementen en ze hebben ook een eigen “jeugdhonk”, harstikke leuk allemaal.

Natúúrlijk heb ik wel “een goed gesprek” met mijn zoon gehad en hebben we de nodige afspraken gemaakt.
Het gaat gewoon over vertrouwen en ook wel een beetje over “loslaten” en ik moet je eerlijk zeggen dat me dat best zwaar valt………… maar dat is toch ook niet zo vreemd, toch!!!!!

Hier in Duitsland vieren ze bijna álles maar bij de verjaardagen begint het als je 16 wordt en dan komt 18, 20, 25, 30 en dan iedere 10 jaar, dus je snapt het wel, dát is al genoeg reden tot feestvieren!!!!

Hoe ziet zo´n 16-party er dan uit?
Ik moest het Arjen navragen hoor, want ik wist tot voor kort natuurlijk ook niet hoe dat allemaal ging.
Ook handig voor als hij 16 wordt he, dan weet ik wat ons te wachten staat.

Je wordt door de jarige uitgenodigd op de avond voordat diegene 16 wordt, dat kan dus ook op een normale doordeweekse avond zijn.
Je snapt waarschijnlijk wel dat ik daar, op zijn zachtst gezegd, ook al helemaal niet blij mee ben, aangezien wij iedere dag om 6.15 op moeten en ik dan meestal zo rond half 11 echt op bed moet liggen………………. als ik hem dan op moet halen, is het niet eerder dan een uur of 1 dat je erin ligt.
Er is genoeg te eten en vooral ook te drinken en daarbij horen niet alleen Alster en Bier, maar ook de nodige sterke drank (hellup!!!!).
De “klicke” van diegene maakt een Schild met “16″ en die komt in de voortuin te staan.
Soms staan er wel 2 of 3 borden in de tuin, ieder van een andere vriendengroep.
Mijn zoon heeft bijvoorbeeld een vriendengroep van zijn oude lagere school, maar ook van de voetbal én dan ook nog zó een bijeengeraapt clubje vrienden.
Om een uur of half 9 begint het feestje en als het dan 12 uur is, krijgt de jarige een bierdouche en wordt er natuurlijk nog een laatste borrel (of 2) op gedronken.
Daarna is het Schluß en gaat iedereen naar huis.

We hebben nu een aantal van deze feestjes meegemaakt en ik moet toegeven dat onze zoon zich tot nu toe goed gedragen heeft.
Hij verteld me bijvoorbeeld wel dat er toch wel (oudere, 16 / 17) zijn die écht dronken zijn en zegt er dan tegelijkertijd bij dat hij dat écht niet gaat doen!!!!!
tja………………. buikpijn krijg ik ervan……………….. maar voorlopig maar het voordeel van de twijfel he ;-)

Gisteravond (zondagavond) had Arjen wéér zo´n feestje en deze keer hoefde ik gelukkig niet te rijden.
Hij zou om 1 uur thuisgebracht worden, maar omdat wij er al om 6 uur uit moesten hebben we voor het eerst gezegd, dat wij dus alvast naar bed gingen.
Ik ben zo´n type die, als ze het kussen aanraakt, meteen slaapt en ik voelde me eerlijk gezegd niet helemaal lekker bij het idee dat ik hem misschien wel helemaal niet zou horen als hij thuiskwam.
Kén je dat, van vroeger, als je dan op stap was geweest dat je altijd even bij je moeder “aanging” om te zeggen dat je er weer was?
Nou……… dat gevoel had ik, dat ik een ontaarde moeder zou zijn, als ik niet eens zou merken of ie wel of niet thuiskomt en ik vond dat we dat eigenlijk even af hadden moeten spreken.
Mijn man moest daar vreselijk om lachen en vond dat ik maar gewoon rustig moest gaan slapen en me niet zo druk moest maken.

Om 11 uur lagen we op bed en wat denk je…………….. ik heb werkelijk geen oog dichtgedaan.
Eindelijk, om 1 uur kwam er een auto de dam oprijden en onze zoon hoorde ik daarna de trap oplopen en naar zijn kamer gaan.

En ik…………………. ik ben daarna als een blok in slaap gevallen.

Vanmorgen heb ik wel even met beide kids besproken dat, als ze “later” op stap gaan en zoals Arjen gisteravond laat thuiskomen en wij al slapen…………. dat ze dan even bij mij komen zeggen dat ze er wéér zijn.
Ik kon aan hun ogen zien wat ze dachten…………..maar ze zeiden allebei in koor:

“Is goed hoor mam!!!”.

 

16

ONZE KIDS WILLEN HUN MENING HEUS WEL EVEN GEVEN HOOR …….IK HOU ME STIL !!!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Het is de sint dit jaar godzijdank toch weer gelukt om in het land aan te komen en vooral dit jaar ging dat zéker niet zonder slag of stoot.
Nu is het sowieso ieder jaar natuurlijk weer de vraag “of het allemaal wel goed gaat komen met sinterklaas!!!!”, maar dit jaar kwam er natuurlijk nóg een probleem bij, want afgelopen zaterdag moesten een paar (in mijn ogen) achterlijken hun punt maken over de ruggen van diegenen waar het écht om gaat………………. KLEINE KINDEREN!!!!!

Nu dacht ik en achteraf is dit natúúrlijk vréselijk naief, maar ik dacht dus dat mijn eigen kids hélemaal niks hadden meegekregen van wat er in Nederland speelt.
Dat ze niet hadden gehoord wat er met de intocht gebeurd was en ik had écht de indruk dat die hele, in mijn ogen, vréselijke discussie (verder ga ik mijn mening niet geven!!) totaal aan mijn kids voorbij ging, maar wat schetst mijn verbazing…………….. ze hebben het niet alleen méégekregen, ze hebben er zelfs ook een uitgesproken mening over!!!!!………….. en die mag ik hier bést wel opschrijven vinden ze ;-)

Kijk, mijn kids zijn inmiddels 14 en 12 en wij vieren nu ook al een aantal jaren geen sinterklaas meer, omdat hier in Duitsland Weihnachten nogal groots gevierd wordt.
De eerste jaren in Nederland hebben we natuurlijk gewoon sinterklaas gevierd en ook de eerste paar jaren hier in Duitsland vierden we gewoon allebei de feestdagen en daar kregen we van de kids ook absoluut geen klachten over ;-) .
Ook keken we tot vorig jaar met veel plezier naar het Sinterklaasjournaal, hoewel moeders dat nu alleen zit te kijken, want IK vind het, serieus waar, nog steeds wél erg leuk, maar de kids zijn toch maar afgehaakt………….. die kijken liever iets anders.

Afgelopen zondag, “the day after” zeg maar, ……….. zaten we in de auto op weg naar een verjaardag in Nederland en in die 50 minuten heb je wel even tijd om “het er eens ff over te hebben”.
Op het journaal op de radio ging het erover wat er die dag daarvoor bij de intocht was gebeurd en dat was het begin van een zéér verrassend gesprek.

Mijn zoon begon ineens uit zichzelf te mopperen over “wat zijn dat toch voor idiote mensen, die zo´n leuk kinderfeest, dus VOOR KINDEREN, lopen te verpesten, waar slaat dat op?” dus ik vroeg of ze überhaupt wel iets mee hadden gekregen van die hele ophef en discussie over zwarte piet.
JA, NATUURLIJK!!!, kwam het uit 2 monden tegelijk, duuuhhhhhhhhhh …………. we hebben toch twitter, facebook, whatsapp en sowieso …….. natúúrlijk hebben we dat heus wel meegekregen mam!!!!!
Nu moet ik je er even bij vertellen dat mijn kids het eigenlijk nooit met elkaar eens zijn, maar nu kwam er van beiden exact dezelfde reaktie en unaniem waren ze het eens dat ze er absoluut niks van snappen van die (in hun ogen) belachelijke discussie, want waar gaat het eigenlijk over!!!!!!!!!!!!!
Wat heeft zwarte piet nou in vredesnaam te maken met racisme?????
Ze hebben er, vooral toen ze klein waren, écht nooit bij stil gestaan dat zwarte piet ZWART is en dat zwarte komt toch door het roet in de schoorsteen, en hoezo…………. “slaafje van sinterklaas”????
Hij is toch de assistent van sinterklaas en is toch altijd vrolijk, lief en blij, dus wat zeuren die domme volwassenen nou????
Een baas heeft toch ook medewerkers?

Weet je wat mijn dochter toen vertelde en dat vond ik helemáál een eye-opener?
Hier in Duitsland komt op 6 december der Nikolaus met zijn knecht Ruprecht en dat “feest” wordt ook heel anders gevierd als in Nederland.
Der Nikolaus ziet er in grote lijnen wel uit als “onze” sinterklaas, maar heeft (bij ons) meestal lang niet zo´n mooi kostuum aan en knecht Ruprecht is gekleed in het zwart met een grote zwarte mantel en heeft zwarte (roet) vegen in zijn gezicht ÉNNNNNNN…………….. hij heeft een roede (die zwarte piet NIET heeft).
De allereerste keer dat mijn dochter knecht Ruprecht zag, heeft ze vreselijk gehuild!!!!! zó eng vond ze die man en dat terwijl ze al járen gewend was aan zwarte piet en daar was ze nog nooit bang voor geweest!!!!!
Mijn zoon voegde daar nog aantoe dat knecht Ruprecht bij hem op school dreigde met de zak als ze niet lief waren geweest en ze echt bang maakte en dat had ie bij zwarte piet nog nooit meegemaakt.

Zoals ik in een eerdere blog al eens beschreef, kwam mijn zoon een aantal jaren geleden 3 sinterklazen tegelijk tegen bij zijn school en dat vroeg ik hem zondag ook, of hij daar nog “iets aan overgehouden had”?
Neuj, hoezo????? was me niet eens opgevallen, zegt ie hahahahahahaaha

“Het is een kinderfeest en waar bemoeien die volwassenen zich toch mee????, DIE HEBBEN TOCH VROEGER OOK EEN LEUK SINTERKLAASFEEST GEHAD?” zegt mijn dochter.
Tja, zeg ik, “misschien hebben die mensen juist wel helemaal geen leuke sinterklaasfeesten gevierd en doen ze daarom zo…………………….. ik weet het ook niet.

Nou ja, toen was de discussie ook voorbij en waren mijn kids er eigenlijk wel klaar mee…………………………. Ik vond het wel bijzonder om eens HUN mening te horen, zonder dat IK het er ooit met ze over gehad heb, want ik hou me (ook thuis) wijselijk stil.

Natuurlijk heb ook ik wel een mening over dit hele gebeuren, maar hou mij gewoon op de vlakte en als ik die hele discussie en het “gedoe” dan allemaal zo van een afstandje bekijk………….. dan ben ik op zulke momenten stiekem blij dat ik niet meer in Nederland woon, want ik schaam me écht kapot!!!!!!!

Liebe Grüße!!!!

Sankt Martin = Sint Maarten…………….. maar dan nét even anders!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Als er íets is wat de Duitsers erg graag doen, dan is dat “vieren” en volgende week is er speciaal voor de kids een leuk feestje.
Niet alleen bruiloften, verjaardagen, slagingsfeestjes of andere jubilea worden groots gevierd, maar ook vanuit het katholieke geloof zijn er natuurlijk nogal wat dagen die “gevierd” worden en wat dan bijvoorbeeld écht een kinderfeest is, is “Sankt Martin”.
In Nederland heet het natuurlijk Sint Maarten en het principe van het feest is gelijk, maar het wordt hier toch nét even iets anders gevierd.

Sankt Martin wordt, in tegenstelling tot Nederland, op 10 November gevierd en begint ´s-middags om half 5 met een speciale mis in de kerk.

Eigenlijk begint de voorbereiding al twee weken van tevoren, want dan komen alle “Betreuer”, de begeleiders bij elkaar om de planning door te spreken hoe alles gaat verlopen die avond.
Onze kids zijn beide inmiddels op de leeftijd dat ze als Betreuer meelopen, wat ze eigenlijk best cool, maar aan de andere kant ook wel jammer vinden, omdat zij dan (bijna) geen snoep meer krijgen.
Er worden ook nog mooie posters geknutseld met de aankondiging voor Sankt Martin en die worden daarna door het hele dorp opgehangen.

Alle kinderen (tot 16 jaar) uit het dorp verzamelen zich dan op 10 november in de kerk en komen met hun zelfgemaakte lampions de speciale mis bijwonen.
Tijdens de mis wordt heel “locker” ingegaan op wie Sankt Martin was en wat de betekenis is van het feit dat deze dag gevierd wordt en daarnaast worden er een aantal liedjes gezongen.
Ik moet zeggen dat, ondanks dat ik niet gelovig ben, ik dit wel erg leuk vind en dat de kinderen dus nog even extra bewust word gemaakt, waarom er dus Sankt Martin gevierd wordt.
Na de mis gaan de kinderen door hun “eigen” gedeelte van het dorp samen in 1 groep lopen.
De oudere kinderen zijn dus mee als begeleiders van de jongere kinderen en er gaat een bolderwagen mee om alle lekkernijen in te kunnen vervoeren en eventueel voor als de hele kleine kinderen het niet meer vol kunnen houden, maar dat gebeurt zelden.
Ons dorp is opgedeeld in 3 delen en onze kids zijn dit jaar voor het eerst allebei als begeleider mee voor de “kleintjes”, zoals mijn dochter ze liefkozend noemt.
Bij ieder huis stopt de hele groep en zingt dan met elkaar 1 liedje en dan is het de bedoeling dat je een zak snoep of fruit of een leuk presentje voor alle kids in de bolderwagen doet en dan gaan ze weer óp naar het volgende huis.
Het valt me ook op dat hier eigenlijk álle huizen meedoen en als mensen toevallig niet thuis zijn, dan leggen ze de lekkernijen voor de deur, dat is toch iets gewéldigs of niet dan!

Omdat het dorp vrij uitgestrekt is, zijn ze meestal tot een uur of half 8 wel aan het lopen en dat is toch best een eind hoor voor alle kids.
Aan het eind verzamelen ze met zijn allen in het “Meistershus”, dat is het dorpshuis naast de kerk waar ook de Landjugend hun honk hebben om leuke avonden te organiseren.
De kinderen gaan allemaal met een grote plastik zak in een grote kring zitten en de Betreuer gaan dan alles wat ze opgehaald hebben eerlijk over iedereen verdelen.
Ook gaat er altijd nog een deel van het snoep naar de “Tafel”, dat is de voedselbank of naar een ander goed doel.
En dan tegen een uur of half 9 zijn de kids weer thuis en dan genieten we meestal van lekkere warme chocolademelk en een tosti of pannekoeken.

Héél veel hoeven ze niet meer te eten, want reken maar dat er onderweg ook nog wel wat gesnoept wordt.

Fijne Sankt Martin!!!!

Hellup…………. onze zoon is Kinderkönig!!!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

We hebben het inmiddels weer achter de rug, maar in het afgelopen jaar is onze zoon Kinderkönig van ons dorp geweest en dat was best weer een hele belevenis.

Hij was de eerste “Nederlandse” Kinderkönig van ons dorp en dat is toch ook wel een extra eer.
Niet dat Arjen daar nou zo van onder de indruk is hoor, want inmiddels is onze 13-jarige zoon een coole boy die je de kachel niet snel aanmaakt (lees: puber),  maar ik was, als moeder van de koning, toch stiekem wel erg trots hihi.

Vorig jaar op de tweede dag van het Schützenfest (dat is altijd op maandag) moest ik werken en Arjen had de dag ervoor al aan ons gevraagd of hij mocht schieten om Kinderkönig te worden, dat zou dan op deze dag ´smorgens gaan gebeuren.
Ik dacht dat het begrip “Kinderkönig” niet zo heel veel voorstelde qua bijzonderheden, dus “Ja, tuurlijk mag je dat, ik zou niet weten waarom niet!!!”.
Ik heb hem dus nog heel veel plezier en vooral veel succes gewenst toen ik ´smorgens de deur uitging en toen, hup, op naar mijn werk.
Op het werk aangekomen zei ik nog, al grinnikend en grappend tegen mijn baas dat ik misschien wel een koning in huis zou hebben die avond …………… zegt ie heel serieus tegen me “nou, als dat zo is, mag je vanmiddag en morgen wel vrij nemen!!!!”…………….. uh?
Hij lachen!!!!! Wat blijkt dus, en ik had het natúúrlijk kunnen weten met al die tradities en gebruiken hier ……………… het stelt dus best nog wel wat voor!
De Kinderköning gaat de hele dag mee op de troon van de Schützenkönig en heeft ook zijn eigen gevolg mee.
Tja en toen ging om een uur of 10 de telefoon en ja hoor, onze zoon was koning geworden en of ik wel even naar huis kon komen, want er moest nog wel wat geregeld worden.
Mijn baas moest wéér enorm lachen, want die zag dat moeders lichtelijk in de paniek schoot en die heeft mij toen maar naar huis gestuurd…………………….. “Viel Spaß!!!!!!”.

Arjen was inmiddels thuis en droeg inmiddels een grote ambtsketting.
Hieraan hangt van iedere Kinderkönig van de afgelopen 20 (?) jaar een penning.
Hij vertelde dat hij zijn eigen koningin had mogen kiezen en 2 van zijn vrienden en 2 vriendinnen gaan mee op de troon.
´s-middags om 1 uur moesten ze in vol ornaat (gelukkig geen pak, zoals de Schützenkönig heeft, maar gewoon netjes gekleed) verschijnen bij het huis van de Schützenkönig en dan zouden ze tot de “Abmarsch” ´savonds om half 9 meefeesten.
Dus eerst maar eens uitzoeken waar die Schützenkönig dan woont en dan is het wel fijn dat het dorp niet zo groot is haha.
Wij als ouders stonden gelukkig niet écht in de picture, maar werden toen we daar ´s-middags aankwamen wel meteen door iedereen gefeliciteerd en iedereen was dol enthousiast
Wel errug leuk hoor om mee te maken hoor, want natuurlijk kom je er op zo´n manier toch weer een beetje extra tussen.
Arjen en zijn gevolg hebben de hele dag meegefeest, hij moest ook nog dansen voor het oog van iedereen, wat ie dan weer minder grappig vond, maar hij heeft het tóch gedaan.
S-avonds hebben ze meegegeten en ze kregen ook nog allerlei kadootjes.
Om half 9 ´s-avonds, na de opening van het feest met een officiele dans was de “Abmarsch” en moesten de kids de tent uit.
Dit moet volgens de wet, want kinderen tot 16 jaar mogen na 9 uur niet meer meevrieren (??)  en dus gingen ze onder begeleiding van “geweldige” hoempapa muziek en vlageniers de tent uit.
Dat was dag 1 van zijn koningsschap en wij dachten er mooi voor een jaar vanaf te zijn………………… hahahaha, NIET DUS!!!!!

We kregen te horen, dat een deel van het bestuur van de Schützenverein én de Plattelandsjongeren met de Kartoffelkönig (aardappelkoning, een parodie op de Schützenkönig die de “Platte-jongeren” bedacht hebben) nog op de dinsdagmiddag bij de hele troon langs zouden komen om een borrel te halen en dus ook bij ons.
Tja, hoeveel er dan zouden komen? De ene keer zijn dat er 10 en de andere keer kunnen het er 50 zijn……………….. ligt eraan hoe “populair” je bent, vertelde onze Duitse buurvrouw, maar ik denk dat dit niet helemaal waar is.
Maar goed ………… Ojee, en wat haal je dan in huis? hoe laat komen ze en hoe lang blijven ze dan? en hoe gaat dat verder dan? Hoe ben je een goede gastheer/vrouw?
Ik moet er even bij zeggen, dat ik er niet zo heel goed tegen kan als ik van tevoren niet helemaal weet hoe iets gaat verlopen, vooral als ik het dan zelf moet organiseren.
Gelukkig heb ik een erg koelbloedige, nuchtere en kalme man, die mij dan weer heel snel tot de orde roept, zodat de paniek snel voorbij was.
Gewoon over je heen laten komen, we zien wel!!!
Bij onze Duitse buren maar even om  raad gevraagd en die zouden ons mentaal wel even komen bijstaan.
En hoeveel drank je moet hebben?
Je bestelt gewoon bij de buurtsuper een lading drank en schnapps en wat over blijft, dat breng je terug………………… simpel!

Die middag zaten we om 2 uur al startklaar, nadat we natúúrlijk gezorgd hadden dat alles er spik en span uitzag, want tja, dat wordt hier wel erg gewaardeert.
Nu weten de mensen die ons kennen wel dat wij ons normaal gesproken niet écht druk maken over wat anderen van ons vinden, maar voor Arjen wil je natuurlijk wel even extra je best doen om een goede indruk te maken.
Wat je allemaal niet voor je kinderen over hebt he hahahahaha.
Om half 4 hoorden we een hoop kabaal aankomen en ineens hadden we zo rond de 35 à 40 mensen in onze tuin staan.
Het Kartoffelkoningspaar waren 2 jongens die in juten zakken gekleed waren, waarbij de koningin een prachtige sluier droeg en het was een enorme melige bedoening.
Ze hadden een grote luidspreker mee met Schlagermuziek, écht onze smaak, maar echt errug grappig allemaal en we hebben ontzettend gelachen.
Arjen stond natuurlijk in het middelpunt moest nog met de “koningin” dansen en ondertussen werd er nog wel behoorlijk gedronken.
Na ongeveer 3 kwartier ging het hele gevolg op naar het volgende adres en zo gingen ze dus het hele dorp door, totdat ze uiteindelijk bij de Schützenkönig terecht zouden komen, waar het feest nog tot in de late uurtjes door zou gaan.
Arjen wilde niet meer mee, die was wel een beetje uitgefeest na 3 dagen en had het wel gezien.
Volgend jaar zien we wel weer……….

En dat was dus vorige week.
Een maand geleden hebben we een mooie penning uitgezocht en laten graveren met zijn naam en die van zijn koningin en zo is de eerste “Nederlandse Kinderköning” van ons dorp vastgelegd in de ambtsketting.
3 dagen voor het Schützenfest kwam de Schützenkönig nog persoonlijk aan de deur om Arjen uit te nodigen.
Dit hoort allemaal bij de traditie he, zo hoort het, dus zo gaat het ook.
Zondags om 1 uur moest ie weer bij de koning zijn en om 2 uur was het “Antreten” en begon het officiele gedeelte van het Schützenfeest 2013.
Wij waren er als ouders natuurlijk ook weer bij en eigenlijk ging het allemaal net als vorig jaar, alles volgens vast patroon en protocol.
Zodra het hele gevolg in de tent was en de eerste dans geweest was, konden mensen de koningsparen gaan feliciteren.
Wij en de andere ouders van de “Kindertroon” gingen later op de middag ook nog even officieel feliciteren, zoals het hoort en daarbij werden natuurlijk nog de nodige Schnapps en bier geschonken.
Al met al wel weer een hele gezellige dag en na de “Abmarsch” van de kids zijn wij nog even langer gebleven en voor het eerst hebben wij dan ook eens ´savonds meegefeest en ach, ik moet eerlijk zeggen dat het best leuk is.

Ondanks dat die tradities niet helemaal ons ding zijn, is het wel leuk om mee te maken en nu kunnen we ook dáár weer over meepraten.

De volgende stap, volgens onze Duitse buren, is dat wij zelf mee op de troon gaan.
Nou, ik kan iedereen nu al wel beloven …………………… dat NOOIT!!!!!!!

Schützenfest ……………. dáár moét je bij zijn!!!

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • Email
  • RSS

Als je houdt van een feestje en een beste borrel, dan ben je hier in Duitsland écht helemaal op de goede plek, want dát kunnen ze…. feestvieren en als vanzelfsprekend hoort daar vooral véél alcohol bij.

Ik vergeet nooit meer dat, toen we hier net woonden, mij door één van onze nieuwe (Duitse) buren verteld werd dat er altijd wel iets te vieren is en zo niet, dan zoeken ze wel een reden…………. zelfs als de kat jongen heeft, dan moet daar op gedronken worden ;-)

Het Schützenfest is bijvoorbeeld zo’n typisch volksfeest dat 1x per jaar in ieder dorp gevierd wordt.
Ieder dorp heeft een eigen Schützenverein waar ook (bijna) iedere man lid van is (tja, schieten is een Mannending hè!!!) en op het Schützenfest wordt ieder jaar een nieuwe Koning „geschoten“.
Wij zelf kenden het begrip schuttersvereniging niet, maar volgens mij hebben ze in het zuiden van Nederland ook wel schuttersfeesten en ik denk dat dat niet zo heel veel verschil maakt met hoe het hier gevierd wordt.

Nu moet ik heel eerlijk zeggen dat wij niet zo heel erg van de traditionele feesten zijn, ik ga liever naar een goed concert.
Ook in Nederland gingen wij bijvoorbeeld niet naar de rommelmarkt of het koekhappen op koninginnedag of dat soort „traditionele“ evenementen, en wij doen daar dan ook hier niet écht aan mee, maar voor de kids moeten we ons gezicht af en toe wel ff laten zien he hahahaha.
Maar na 7 jaar weet ik wel ongeveer hoe het er aantoe gaat op zo´n feest en sinds onze zoon vorig jaar „Kinderkönig“ geworden is helemáál……… 

 Ik moet er trouwens wel even bij zeggen voor diegenen die dit lezen plannen hebben om te emigreren, dat het hier op het platteland wél echt erg belangrijk is voor je integratie dat je aan zulke evenementen deelneemt, want het wordt écht héél erg op prijs gesteld als je regelmatig je gezicht laat zien en het is ook écht wel dé manier om snel opgenomen te worden in de dorpsgemeenschap.

Wij vinden eigenlijk dat wij op onze manier al aardig goed zijn geintegreerd en dat natuurlijk mede dankzij onze kinderen.
Sommige evenementen zijn gewoon niet óns ding en tja, ik wil ook niet koste wat het kost overal maar aan mee doen om maar aardig gevonden te worden, dat gaat me écht te ver.
Ik heb ook de ervaring dat je voor sommigen uit het dorp toch altijd de “buitenstaander” blijft en die zeggen bijvoorbeeld ook nooit iets tegen je als ze je alleen tegenkomen………
Ik kan trouwens wel heel stoer zeggen dat me dat niks doet, maar vooral in het begin dat we hier woonden had ik best moeite met zulke mensen, maar ik weet inmiddels dat het vaak niet eens persoonlijk bedoeld is en dat die mensen nu eenmaal zo stug zijn.……….. tja, zulke mensen zijn er in Nederland ook, denk ik dan maar en dat is dan zijn/haar probleem niet de mijne!!!
Wij hebben inmiddels genoeg leuke contacten met veel dorpsgenoten en ik heb hier een paar erg lieve vriendinnen, waarvan ik weet wat ik daar aan heb en dat is voor mij genoeg.

Ik ben er in het dorp wel eens op aangesproken hoor, waarom we er vooral ‘s-avonds nooit bij zijn op het Schützenfest en dan zeg ik ook eerlijk dat we er niet veel aan vinden en tja, wat ze daar dan van vinden……… geen idee, maar ik kan er wel naar raden hoor hahaha.

Maar goed, wat we dan ieder jaar wél doen is ‘s-middags de optocht bekijken, dat doen we dan ook vooral voor de kinderen hoor, want die vinden het wél erg leuk en zij komen nu gelukkig op een leeftijd dat ze alleen of met vrienden naar het feest gaan.

Het Schützenfest duurt 2 dagen (zondag en maandag) en verloopt ieder jaar volgens een vast patroon.
Op de zondag is het de dag van de oude Schützenkoning en koningin die het afgelopen hele jaar hun functie vervuld hebben. (geen idee welke, maar ze moeten oa hun opwachting maken bij ieder ander Schützenfest in onze gemeente ;-) )

Het „aantreden“ is zondag´s om 14.00 bij het Gasthof tegenover de kerk (hoe kan het anders) en daar komen alle “broeders” in uniform van de Schützenvereniging en die van de omliggende dorpen uit dezelfde gemeente hun eer betonen aan de koning en zijn gevolg.

De koning draagt een prachtig pak met bijpassende koningsketting en zijn vrouw draagt een prachtige galajurk, écht super chique met daarbij behorende haardracht en niet te vergeten geweldig mooie bloemstukken en corsages.
Het lijkt wel een bruiloft, zo mooi zien ze eruit, écht wel leuk om te zien hoor, maar ik moest er toch niet aan denken dat ik zelf in zo´n gevolg mee moest lopen.
In het gevolg loopt ook de kinderkönig met zijn koninin en gevolg mee.
Het gevolg van de koning bestaat uit ongeveer 20 personen en dat zijn meestal goede vrienden of buren van de koning en koningin,  ook zij zijn gekleed in gala.

Na het „aantreden“ gaat het hele gevolg in optocht met fanfare door de hoofdstraat van de ene naar de andere kant van het dorp (zo’n 3 km), de “Schützenbroeders” lopen (marcheren) achter de fanfare voorop en de koning en zijn gevolg rijden er in een grote versierde huifkar achteraan, waarna alle kinderen uit het dorp meelopen met bogen en nepgeweren.
Daarachter komt het „gepeupel“ dat eventueel nog mee zouden willen lopen.

De optocht gaat naar het “Jugendheim”, het dorpshuis midden in het dorp op de hoofdstraat en daar staat een enorme feesttent met een biertent en een aantal attrakties voor de kinderen, zoals een schiettent, goktent, patat en bratwursttent en bijvoorbeeld een zweefmolen.

In de tent staat een podium en natuurlijk, niet te vergeten een enorme bar en daar komt het hele dorp bijeen om de koning en koningin te begroeten.
De begroeting en felicitaties worden beklonken met minstens 1, maar waarschijnlijk meerdere schnaps……………. op 1 been kun je niet lopen hè.

Meestal is dat het moment waarop wij (mijn man en ik) weer met stille trom vertrekken hahahaha en dan blijven de kids gezellig nog even meevieren totdat het hele gevolg gaat eten.

‘s-avonds begint het grote feest en speelt er een band in de tent die alle feestnummers van stal haalt en wat tot in de kleine uurtjes doorgaat.

schützenfest

 

Dan wordt de volgende dag hetzelfde ritueel eigenlijk wéér herhaald, met het enige verschil, dat ´s-morgens de nieuwe Koning nog „geschoten“ moet worden, met of zonder kater….
Er zijn meestal maar een paar kandidaten die schieten en dit is (volgens mij) van tevoren vastgelegd, want tja, zo’n feestje moet wel een beetje voorbereid worden en je mag ook niet binnen (geloof ik) 5 jaar nogmaals Schützenkönig worden.

Ook de jonge jongens van het dorp mogen schieten om kinderkönig te worden en deze wordt dan ook voor een jaar in het gevolg van de volwassen koning opgenomen.
Onze zoon is in 2012 koning geworden, maar omdat dit als zo´n enorm verhaal geworden is, schrijf ik daar een volgende keer over……….. dat was ook weer een verhaal om niet te vergeten. 

Als de nieuwe koning geschoten is, verloopt de rest van de dag eigenlijk hetzelfde als de vorige.
Je snapt denk ik ook wel, dat de meesten dan de dinsdag en meestal ook zelfs de woensdag een dagje vrij nemen “om bij te komen”.

Naast het Schützenfest zijn er zo nog een aantal andere evenementen die ieder jaar weer terugkomen in het dorp.

Zo heb je natuurlijk het Carnaval, waarbij er bijvoorbeeld apart vrouwencarnaval gevierd wordt.
1 mei, de dag van de arbeid, dat is in Duitsland een officiele vrije dag en is een
traditionele dag waarbij families of vriendengroepen samen bijvoorbeeld gaan fietsen  en „grillen“ (bbq-en).
Op 30 april, ´s-avonds wordt traditioneel de „Maibaum“ opgesteld en dit wordt voornamelijk met de Nachbarschaft (buurt) gevierd met gezellig grillen en drinken en vooral de jongere kinderen zijn dan zodra het donker is druk met het “stelen” van de maibaum van anderen. Onze kinderen hebben al een aantal jaren mee mogen vieren bij vriendjes en vinden dit een geweldig leuk feest………….. vooral omdat ze zo lekker laat naar bed mogen hahaha

Ookal doen wij er zelf niet zo aan mee, toch vind het ik het gewéldig om te zien dat hier vele tradities nog heel hoog in het vaandel staan en gevierd worden …………………. ik hoop dat onze kinderen daar wat van gaan overnemen en wie weet vieren wij dan ooit nog met hen mee.

Tot de volgde blog …………